تاثیر عوامل محیطی بر سلامت روان شهروندان (نمونه موردی: منطقه 6 و 7 شهر اصفهان)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان

2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان

3 استاد روانشناسی دانشگاه اصفهان

doi
10.22034/gp.2025.66460.3382
چکیده

اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی (پرسش‌نامه) گردآوری شد. جامعه آماری را شهروندان ساکن در مناطق 6 و 7 شهر اصفهان در سال 1398 به ترتیب برابر با 112416نفر و 168732 نفر (جمعاً 281148 نفر) و متخصصین و کارشناسان مربوطه تشکیل داد که از طریق نمونه‌گیری کوکران 384 نفر به-عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد اما محقق جهت اطمینان، 408 پرسش‌نامه را در بین شهروندان توزیع و جمع-آوری کرد. همچنین به روش دلفی دومرحله‌ای، 25 نفر از متخصصین برای پرسش‌نامه میک مک در نظر گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌های گراآوری شده (پرسش‌نامه‌های محقق ساخته و استاندارد SCL90) از آزمون تی-تک‌نمونه‌ای در قالب نرم‌افزار SPSS و همچنین از نرم‌افزار MICMAC استفاده شده است. نتایج آزمون تی تک‌نمونه‌ای حاکمی از آن است که میان مناطق 6 و 7 در اصفهان از لحاظ کیفیت محیط و تاثیر آن بر سلامت روان شهروندان تفاوت قابل توجهی وجود دارد. میانگین کلی کیفیت محیط شهری در منطقه 6 با نمره 68/3، نسبت به منطقه 7 با میانگین 07/2 در سطح بالاتری قرار دارد. بر همین اساس، کیفیت عملکردی، معنایی و کالبدی به ترتیب در منطقه 6 با ارزش عددی 69/3، 81/3 و 55/3 و در منطقه 7 به ترتیب با ارزش عددی 51/2، 44/2 و 59/1 بدست آمدند. کیفیت محیطی منطقه 6 نسبت به منطقه 7 به این دلیل بالاتر است که در منطقه 6، کیفیت ساخت‌وسازهای بهتر، فضای سبز گسترده‌تر، تجهیزات و تاسیسات بهتر و بیشتر، دسترسی به حمل‌ونقل کارآمدتر، کیفیت بصری زیبا و... موجود است. نتایج میک مک نشان داد که در بین 17 عامل مورد مطالعه، هیچ متغیری بعنوان متغیر تعیین‌کننده شناسایی نشد. همچنین متغیرهای وضعیت جمع‌آوری و دفع زباله‌های شهری و وضعیت دوربین‌های امنیتی به‌عنوان متغیرهای تأثیرپذیر یا نتیجه به دست آمدند.