ارائه مدلی جهت توسعهی گردشگری کشاورزی شهر هشجین
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/gp.2025.67648.3417چکیده
گردشگری کشاورزی میتواند ابزار مناسبی برای ایجاد تعادل بین نیازهای گردشگران و جوامع روستایی باشد و فرصتهای واقعی برای توسعه اقتصادی و اجتماعی ارائه دهد، در عین حال که اثرات نامطلوب بر محیط زیست را کاهش میدهد. گردشگری کشاورزی با ایجاد پیوند بین شهر و روستا، فرصتهای متعددی را برای توسعه پایدار و متوازن مناطق فراهم میآورد و میتواند نقش بسزایی در بهبود کیفیت زندگی جوامع محلی و حفظ منابع طبیعی و فرهنگی ایفا کند.روش پژوهش حاضر، استقرایی و رویکرد کیفی مبتنی بر نظریه داده بنیاد است. مشارکتکنندگان در فرایند پژوهش شامل متخصصان، اساتید دانشگاه و کارمندان باتجربه در زمینه گردشگری و کشاورزی هستند. همچنین از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شده و برای رسیدن به حد اشباع نظری و تکامل، با 12 نفر مصاحبه به عمل آمد. براساس نتایج، شرایط علُی جهت توسعهی گردشگری کشاورزی شهر هشجین عبارتاند از: مردمانی با فرهنگ قوی، تغییر در وضعیت و نیازهای بخش کشاورزی و توانمندسازی و مشارکت جوامع محلی؛ بستر حاکم عبارت است از: مستعد بودن منطقه جهت سرمایهگذاری و برنامهریزی گردشگری کشاورزی، لزوم توسعه زیرساختها و امکانات، عدم توجه به قابلیتهای موجود منطقه و عوامل مربوط به جاذبههای کشاورزی و روستایی؛ شرایط مداخلهگر: عوامل اقتصادی، ضعف زیرساختی و تغییر در نگرش و تقاضای گردشگران؛ همچنین راهبردها عبارتند از: عوامل مربوط به سیاستگذاری و مدیریت و بازاریابی و تبلیغات مؤثر درنهایت پیامدها مربوط به پژوهش مدل توسعهی گردشگری کشاورزی شهر هشجین شامل: توسعه اقتصادی، توسعه اجتماعی- فرهنگی و توسعه زیستمحیطی است.یافتهها بیان میکنند که توسعه صنعت گردشگری کشاورزی پایدار و درآمدزا با حفظ منابع طبیعی و فرهنگی در این منطقه قابل تحقق است.
