تعامل مفهومی و مصداقی بازار و نابازار در کالبد قاعدۀ حقوقی رقابت
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه امام صادق (ع)
doi
10.22059/jcl.2015.55770چکیده
مقالۀ حاضر به بررسی بازار رقابتناپذیر- که از آن به نابازار یاد میکنیم- پرداخته، ضمن معرفی این مفهوم، با رویکردی میانرشتهای، تعامل آن را با بازار رقابتپذیر بررسی خواهد کرد. در این خصوص و در مرحلۀ اثبات تلاش خواهد شد که نسبت میان بازار و نابازار و جدایی این دو مفهوم بررسی شود. از دیدگاه هنجاری و حقوقی نیز در پی آن هستیم که تعارضات عملی و نظری میان این دو مفهوم بررسی گردد. حاصل این نوشتار، آن خواهد بود که اگرچه ضروریات اقتصادی، حمایت از بازار و وجود نهادی کنترلکننده برای تنظیم را به اصلی عقلانی تبدیل ساخته، اما مسلماً نمیتوان در این میان جایگاه نابازار را در وضع قواعد حقوقی نادیده گرفت. درنهایت، مولود اقتصاد خصوصی را باید بازار، و ابزار کنترل و نظارت بر آن را حقوق رقابت بهحساب آورد؛ درحالی که حاصل و مولود انحصار طبیعی- اگر دولتی نباشد- نابازار است که در پی آن به مقرراتبخشی نیاز خواهد بود. لذا فهم حقوق رقابت مستلزم درک تفکیک بازار از نابازار است تا از این طریق توهم یگانگی این دو حوزه رفع شده، ضمن اجتناب از خلط مبحث، جایگاه واقعی حقوق رقابت- که همان اصلاح بازار است- مشخص شود.