آیندهنگاری توسعه حملونقل محصولات کشاورزی در استان آذربایجان غربی
نویسندگان
1 مدیر گروه ترویج کشاورزی وتوسعه روستایی دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکتری، گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/gp.2025.68360.3434چکیده
هدف: این پژوهش با هدف ایجاد روشی ساختاری و تبیین اصول اساسی در پیشرانهای کلیدی، به آیندهنگاری چالشهای حملونقل محصولات کشاورزی در استان آذربایجان غربی پرداخته است. سکونتگاههای روستایی بهطور ذاتی پویا و در حال تغییر بوده و توسعه حملونقل بهعنوان زیرساختی کلیدی، نقشی حیاتی در این پویایی ایفا میکند. استان آذربایجان غربی با اتکا به بخش کشاورزی، نیازمند تقویت زیرساختهای حملونقل برای توسعه تجارت بینالمللی است.روش پژوهش: روش تحقیق کمی و کاربردی بوده و دادهها از طریق پرسشنامه و منابع کتابخانهای جمعآوری شده است.روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با بهرهگیری از تکنیکهای آیندهپژوهی و تحلیلهای ساختاری، بهویژه روش میک مک، به بررسی روابط بین متغیرها پرداخته است. برای گردآوری اطلاعات از 30 نفر از مدیران، کارشناسان و اساتید استفاده شده و ماتریسهای تأثیر متقابل برای تحلیل همبستگیها تدوین شده است.نتایج: یافتهها نشان داد که عوامل کلیدی در بهبود حملونقل محصولات کشاورزی شامل زیرساختهای روستایی، هزینههای حملونقل، ایمنی، زمانبندی و فناوریهای نوین است. ماتریس تأثیر متقابل با ابعاد 43×43 و درجه پرشدگی 92.8 درصد، نشاندهنده تأثیر متقابل بالای این عوامل است. از 1716 رابطه ممکن، 133 رابطه با تأثیر صفر، 779 رابطه ضعیف، 759 رابطه متوسط و 178 رابطه قوی شناسایی شد.نتیجهگیری: نتایج نشان داد که سرمایهگذاری در زیرساختها، ارتباط مؤثر بین مناطق تولید و مصرف، استفاده از فناوریهای نوین، کاهش هزینههای سوخت و بهبود کیفیت جادهها، پیشرانهای کلیدی بهینهسازی حملونقل محصولات کشاورزی هستند