فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف هیدروکسید روی و روی گلایسین بر عملکرد، فراسنجه‌های‌ خونی و ایمنی، آنزیم‌های کبدی و بیان ژن‌های اینترلوکین -6 و گاما اینترفرون در جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با جیره بر پایه ذرت-سویا انجام شد. مواد و روش‌ها: از طرح کاملا تصادفی در قالب آزمایش فاکتوریل 3 × 3 با 9 تیمار و 4 تکرار در هر تیمار استفاده شد که هر تکرار شامل 15 قطعه جوجه گوشتی بود (مجموعاً 540 جوجه گوشتی سویه راس 308). جیره‌های مورد مطالعه شامل جیره شاهد (صفر میلی‌گرم در کیلوگرم خوراک) و سطوح 50 و 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراک از هیدروکسید روی و روی گلایسین بود. نتایج: استفاده از هیدروکسید روی و روی گلایسین باعث افزایش مصرف خوراک و وزن در پایان دوره پرورش شد (05/0>P). در بین گروه‌های آزمایشی، 100 میلی‌گرم در کیلوگرم خوراک هیدروکسید روی تاثیر بهتری بر پارامترهای خونی و ایمنی داشت (05/0>P). استفاده از هیدروکسید روی و روی گلایسین در جیره جوجه‌های گوشتی اثر معنی‌داری بر آنزیم‌های کبدی داشت (05/0>P). سطوح مختلف هیدروکسید روی و روی گلایسین باعث کاهش بیان ژن اینترلوکین 6 و افزایش اینترفرون گاما شد.نتیجه‌گیری: بطور کلی می‌توان بیان کرد که جیره حاوی 100 میلی‌گرم در کیلوگرم هیدروکسید روی بیشترین تاثیر را بر بهبود عملکرد، فراسنجه‌های خونی و ایمنی داشته است. همچنین تیمار 100 میلی‌گرم در کیلوگرم هیدروکسید روی و روی گلایسین، تاثیر مناسب بر بیان ژن‌ها داشته است.نتایج: استفاده از هیدروکسید روی و روی گلایسین باعث افزایش مصرف خوراک و وزن در پایان دوره پرورش شد (05/0>P). در بین گروه‌های آزمایشی، 100 میلی‌گرم در کیلوگرم خوراک هیدروکسید روی تاثیر بهتری بر پارامترهای خونی و ایمنی داشت (05/0>P). استفاده از هیدروکسید روی و روی گلایسین در جیره جوجه‌های گوشتی اثر معنی‌داری بر آنزیم‌های کبدی داشت (05/0>P). سطوح مختلف هیدروکسید روی و روی گلایسین باعث کاهش بیان ژن اینترلوکین 6 و افزایش اینترفرون گاما شد.نتیجه‌گیری: بطور کلی می‌توان بیان کرد که جیره حاوی 100 میلی‌گرم در کیلوگرم هیدروکسید روی بیشترین تاثیر را بر بهبود عملکرد، فراسنجه‌های خونی و ایمنی داشته است. همچنین تیمار 100 میلی‌گرم در کیلوگرم هیدروکسید روی و روی گلایسین، تاثیر مناسب بر بیان ژن‌ها داشته است.