شناسایی موانع جذب سرمایه های مالی در ایجاد کسب و کارهای خرد روستایی (مطالعه موردی: روستاهای شهرستان مریوان)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22034/gp.2025.64453.3328
چکیده

پژوهش کاربردی حاضر با هدف شناسایی موانع مؤثر بر سرمایه‌گذاری در توانمندی‌های متنوع روستاهای شهرستان مریوان و تلاش در جهت تنوع‌بخشی به اقتصاد این مناطق از طریق جذب سرمایه انجام گرفته است. این مطالعه در سال ۱۴۰۳ و با رویکرد توصیفی–تحلیلی صورت پذیرفته است. داده‌های مورد نیاز در بخش نظری به روش اسنادی و در بخش میدانی از طریق پیمایش، مبتنی بر مصاحبه و توزیع پرسش‌نامه گردآوری شده‌اند. بر این مبنا؛ در ابتدا با انجام مصاحبه‌هایی نیمه‌ساختارمند، موانع و مشکلات پیش‌روی جذب سرمایه‌ها در راستای تنوع‌بخشی و راه‌اندازی کسب و کارها در منطقه شناسایی و سپس، با توزیع پرسشنامه، جهت کمی‌سازی و تعمیم این یافته‌ها در میان 100 نفر از آگاهان و متخصصان، مدیران و مسئولین و صاحبان کسب و کارهای خرد در منطقه مورد مطالعه (روستاهای شهرستان مریوان) که به روش هدفمند انتخاب شدند، موانع شناسایی شده به تایید رسیدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده آزمون تحلیل عاملی، ابزارهای آمار فضایی، تحلیل مسیر و تکنیک تئوری بنیادی انجام گرفته است، در نهایت؛ نتایج نشان داد که سه عامل اصلی ضعف سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و مدیریت امنیتی با بار عاملی برابر 8/15 و تبیین 8/28 درصد واریانس‌ها؛ ضعف قوانین و حمایت‌ها و کمبود سرمایه‎های مالی با مقدار ویژه برابر 3/14 و تبیین 26 درصد واریانس‌ها؛ و ضعف در سرمایه‌های اجتماعی و انسانی با مقدار ویژه برابر 8.6 و تبیین 6/15 درصد واریانس‌ها، مهمترین موانع و چالش‌های پیش‌روی جذب سرمایه و ورود سرمایه‌گذاران جهت راه اندازی کسب و کارهای خرد و تنوع بخشی به اقتصاد منطقه می‌باشند. همچنین، مانع ضعف سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و مدیریت امنیتی، بیشترین تاثیر را در نتیجه بخش‌بودن سرمایه‌گذاری‌ها در منطقه دارا بوده و در بین دهستانهای شهرستان مریوان، دهستان‌های سرشیو، کوماسی و گلچیدر دارای بیشترین ریسک سرمایه‌گذاری هستند