سندرم فرسودگی شغلی در زنان شاغل در شبکه بهداشت و درمان شهر خوی در سال 1391
نویسندگان
1 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی
2 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی
3 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی
4 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی
doi
چکیده
زمینه و هدف: سلامت از نیاز های اساسی انسان است که در توسعه پایدار نقش حیاتی دارد. میزان مشکلات سلامتی روان نظیر افسردگی و فرسودگی در حرفه های گوناگون را می توان به تفاوت و میزان های متفاوت تنش های شغلی در آنها مرتبط دانست . فرسودگی شغلی یکی از مهمترین عوامل موثر در کاهش کارایی افراد است، لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین سندرم فرسودگی شغلی زنان شاغل در شبکه بهداشت و درمان شهر خوی انجام شده است. مواد و روشها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی است روش نمونه گیری تصادفی و تعداد نمونه 152 نفر بود. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه دو قسمتی شامل خصوصیات دموگرافیک و فرسودگی شغلی مازلاک بود. برای تجزیه و تحلیل از روشهای آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است. یافتهها : بالاترین درصد فرسودگی شغلی(7/22) مربوط بعد خستگی هیجانی(عاطفی) بود . میزان مسخ شخصیت در کارکنان بیمارستان بیشتر از کارکنان مراکز بهداشتی بوده ولی میزان احساس کفایت شخصی در کارکنان بیمارستان بیشتر از کارکنان بهداشت دیده شد. نتیجهگیری : فرسودگی شغلی هرچند نسبتا خفیف تر در کارکنان بهداشت و درمان دیده می شود ولی به دلیل این که میزان مسخ شخصیت در کارکنان درمان بیشتر از کارکنان بهداشت است لذا لزوم بررسی بیشتر علل و عوامل آن موجب افزایش میزان رضایت مندی کارکنان و مددجویان خواهد شد .