سندرم فرسودگی شغلی در زنان شاغل در شبکه بهداشت و درمان شهر خوی در سال 1391

نویسندگان

1 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی

2 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی

3 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی

4 دانشکده پرستاری و بهداشت خوی

doi
چکیده

  زمینه و هدف: سلامت از نیاز های اساسی انسان است که در توسعه پایدار نقش حیاتی دارد. میزان مشکلات سلامتی روان نظیر افسردگی و فرسودگی در حرفه های گوناگون را می توان به تفاوت و میزان های متفاوت تنش های شغلی در آنها مرتبط دانست . فرسودگی شغلی یکی از مهمترین عوامل موثر در کاهش کارایی افراد است، لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین سندرم فرسودگی شغلی زنان شاغل در شبکه بهداشت و درمان شهر خوی انجام شده است.   مواد و روش­ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی است روش نمونه گیری تصادفی و تعداد نمونه 152 نفر بود. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه دو قسمتی شامل خصوصیات دموگرافیک و فرسودگی شغلی مازلاک بود. برای تجزیه و تحلیل از روش­های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است.   یافته­ها : بالاترین درصد فرسودگی شغلی(7/22) مربوط بعد خستگی هیجانی(عاطفی) بود . میزان مسخ شخصیت در کارکنان بیمارستان بیشتر از کارکنان مراکز بهداشتی بوده ولی میزان احساس کفایت شخصی در کارکنان بیمارستان بیشتر از کارکنان بهداشت دیده شد.   نتیجه­گیری : فرسودگی شغلی هرچند نسبتا خفیف تر در کارکنان بهداشت و درمان دیده می شود ولی به دلیل این که میزان مسخ شخصیت در کارکنان درمان بیشتر از کارکنان بهداشت است لذا لزوم بررسی بیشتر علل و عوامل آن موجب افزایش میزان رضایت مندی کارکنان و مددجویان خواهد شد .