بررسی درهم‌تنیدگی بین دوکاواک تک اتمی و چند فوتونی با استفاده از الگوی جینز-کامینگز تغییرشکل یافته

نویسندگان

1 گروه ریاضی، واحد نجف اباد، دانشگاه ازاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 گروه فیزیک ، واحد نجف اباد، دانشگاه ازاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.47176/ijpr.25.2.22055
چکیده

دراین مقاله به بررسی درهم‌تنیدگی بین دوکاواک که شامل یک اتم دو ترازی ویک میدان چند فوتونی تغییرشکل یافته است، می‌پردازیم. الگوی استفاده شده دراین تحقیق، الگوی جینز-کامینگز تغییرشکل یافته (DJC) است. یک تعبیر فیزیکی از الگوی معرفی شده این است که دو کاواک مجزا با محیطهای کرمانند وجود دارد که هر کدام شامل یک اتم دو ترازی و یک میدان چند فوتونی غیرتغییرشکل یافته هستند و هر اتم با میدان متناظرش به شکل موضعی برهم‌کنش می‌کند. به طورکلی فرض می‌کنیم که ثابت‌های جفت شدگی بین اتم‌ها و میدان‌ها غیریکسان باشد و همچنین وادنیدگی را مخالف صفرفرض کرده‌ایم. ثابت می‌کنیم قوانین ساده‌ای که درمورد کاواک‌های متقارن بدون وادنیدگی برقراراست درمورد کاواک‌های نامتقارن برقرار نیست. نشان خواهیم داد که حضورکاواک‌های نامتقارن و حضور وادنیدگی عواملی هستند که می‌توان از آنها برای کنترل درهم‌تنیدگی استفاده کرد. همچنین اثرات میدان‌های تغییر شکل یافته (کر مانند بودن محیط) را نیز روی تحول زمانی درهم‌تنیدگی بررسی می‌کنیم و نشان خواهیم داد که باعث نوسانی‌تر شدن درهم‌تنیدگی خواهد شد. درمی‌یابیم که وقتی علامت درهم‌تنیدگی تغییر می‌کند تحول زمانی درهم‌تنیدگی کاملاً متفاوت خواهد بود. حالت اولیۀ سامانه را در دوحالت متفاوت درنظرمی‌گیریم و نشان می‌دهیم که تحول زمانی درهم‌تنیدگی برای این دوحالت، متفاوت خواهد بود. درواقع تحول زمانی درهم‌تنیدگی وابسته به حالت اولیۀ سامانه است. برای اندازه‌گیری درهم‌تنیدگی از پارامتر تلاقی استفاده می‌کنیم که وقتی مقدارش برابر واحد است بیشینه درهم‌تنیدگی وجود دارد و وقتی که مقدارآن صفر است درهم‌تنیدگی وجود ندارد. همچنین نشان خواهیم داد که یک درهم‌تنیدگی اتمی بیشینۀ اولیه را می‌توان به یک زوج کوبیت دیگر منتقل کرد و نوع این زوج کیوبیت به زوج و فرد بودن نسبت‌های ثابت‌های جفت‌شدگی بستگی دارد. نشان می‌دهیم برای نسبت ثابت‌های جفت شدگی فرد درهم‌تنیدگی بیشینه اولیۀ اتمی را می‌توان درزمان خاصی به طورکامل به میدان‌ها منتقل کرد.