فراوانی تأخیر قاعدگی و مداخلات انجام شده در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
نویسندگان
1 دانشکده پرستاری مامایی
2 دانشکده پرستاری مامایی
doi
چکیده
خلاصه زمینه و هدف: پاسخهای سازگاری نورواندوکرین به استرسهای روانی، گاه به شکل فعال کردن محور هیپوتالاموس-هیپوفیز- آدرنال و گاه به شکل سرکوب محور هیپوتالاموس- هیپوفیز-گناد دیده میشود. استرس مزمن ناشی از ورود به دانشگاه و تغییر محیط یک علت شایع بروز تأخیر در قاعدگی در دختران دانشجو است اما به علت نداشتن آگاهی راجع به آن، باعث ایجاد نگرانی و سردرگمی برای پیدا کردن کمک و رفع مشکل در آنان میشود. این تحقیق به منظور بررسی میزان فراوانی تأخیر قاعدگی و همچنین چگونگی برخورد دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان با این مشکل انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه یک مطالعه توصیفی مقطعی بود. دادهها از طریق دو پرسشنامه جمعآوری گردیدند. در پرسشنامه اول، اطلاعات دموگرافیک و سابقه تأخیر قاعدگی و در پرسشنامه دوم، اطلاعات مربوط به چگونگی تأخیر و مداخلات انجام شده. کلیه دانشجویان دانشگاه در صورتی که حاضر به همکاری شدند، ثبت میشد. بادانشجویانی که در شش ماه گذشته سابقه تأخیر قاعدگی داشتند، مصاحبه انجام شد و پرسشنامه دوم تکمیل گردید. اطلاعات با استفاده از آزمونهای تی و کایدو تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: از مجموع 318 نفر شرکتکنندگان در پژوهش 6/45% در 6 ماه گذشته تأخیر قاعدگی داشتند. این مشکل در 7/65% افراد باعث نگرانی و در1/48% موارد منجر به مشورت با افراد مختلف شده بود. در1/92% موارد مشکل بدون هیچ اقدام خاصی برطرف شده بود. در 9/3% از کل افراد دچار تأخیر قاعدگی، بیماری تخمدان تشخیص داده شده بود. بین سن و تأخیر قاعدگی ارتباط معنیدار آماری به دست آمد. نتیجهگیری: تأخیر قاعدگی در بین دانشجویانی که قبلاً قاعدگی منظم داشتهاند، شایع است، اما در اکثر موارد، علت آن استرس مزمن بوده و بدون نیاز به اقدام خاصی برطرف میگردد. با این وجود، به علت نداشتن آگاهی لازم در این زمینه سبب ایجاد استرس در آنان میگردد.