طراحی الگوی نظام یکپارچه ارائه خدمات توانبخشی به معلولان برای ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 دانشیار، دکترای تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 استادیار، دکترای تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران

4 استاد، دکترای تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: یکپارچگی نظام ارائه خدمات توانبخشی به معلولان از دغدغه­های مهم سیاست­گذاران حوزه سلامت محسوب می­گردد. این مطالعه با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر شکل­گیری نظام­ یکپارچه ارائه خدمات توانبخشی به معلولان و ارائه الگو برای ایران اجرا گردید.روش بررسی: این پژوهش از نظر هدف از نوع اکتشافی، از نظر زمان از نوع مقطعی و از نظر نتایج از نوع مطالعات کاربردی و از منظر روش اجرا، از نوع تحلیلی بود. در ابتدا، مدل مفهومی پژوهش با استفاده از مطالعات کتابخانه­ای و مرور سامانمند استخراج شد. سپس پرسش­نامه پژوهشگر ساخته تهیه و روایی آن با استفاده از شاخص­های CVI و CVR و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ تائید شد. پرسش­نامه، توسط 335 نفر از کارشناسان نهادهای مرتبط با توانبخشی معلولان به­عنوان نمونه پژوهش که به­صورت تصادفی و با روش نمونه­گیری طبقه­ای در پنج منطقه کشور انتخاب‌شده بودند، تکمیل گردید. درنهایت داده­ها از طریق نرم­افزارSPSS 22  و آزمون تحلیل عاملی تائیدی مورد تحلیل قرار گرفت و الگوی نظام یکپارچه با به­کارگیری معادلات ساختاری طراحی گردید. یافته­ها: چهار بُعد تولیت، تولید منابع، تأمین مالی و تدارک خدمات بر شکل­گیری نظام یکپارچه تأثیر معنی‌داری داشتند. از این چهار بُعد، تأمین مالی دارای بیشترین و تولیت کمترین تأثیر بودند و تولید منابع و تدارک خدمات نیز به ترتیب عامل دوم و سوم بودند. نتیجه­گیری: نظام سلامت می­تواند از طریق اختصاص سهمی از مالیات در تأمین مالی، تدارک خدمات سازمان‌دهی­شده، سرمایه‌گذاری در تولید منابع و توجه به رهبری برون‌بخشی به سمت یکپارچگی نظام توانبخشی برای معلولان گام بردارد.