یک روش برای نوردرمانی سرطان پانکراس با استفاده از کربن نانوتیوب ها و نقاط کربنی

نویسندگان

1 گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی برق و کلمپیوتر، دانشگاه تبریز

2 عضو هیات علمی/دانشگاه تبریز

3 گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/tjee.2025.61910.4855
چکیده

با انواع گزینه های درمانی برای کاهش ناراحتی های ناشی از سرطان، همه بدخیمی ها قابل درمان نیستند. برای درمان سرطان لوزالمعده، ترکیبی از پرتودرمانی، شیمی درمانی، جراحی و درمان نوری رایج است. توان بالقوه نور درمانی در درمان سرطان پانکراس باید بررسی شود. افزایش قدرت جذب فوتون توسط تومور یکی از جنبه های مهم فتوتراپی است. COMSOL برای بررسی چگونگی جذب فوتون‌های نوری توسط نانولوله‌های کربنی تک جداره و چند جداره (CNTs) در بافت سرطانی و چگونگی افزایش دمای آنها با حضور نانولوله‌های کربنی، استفاده می‌شود. پارامترهای مورد مطالعه شامل طول نانولوله، قطر، تابش همزمان فوتون‌های نور در جهات مختلف، فواصل بین نانولوله‌های کربنی، تعداد دیواره‌های نانولوله و لایه کریستالی نقاط کربنی هستند. یافته ها نشان می دهد که افزایش طول و قطر با تاباندن نور در جهات مختلف و چگالی حجم نانولوله ها همگی به بهبود جذب فوتون های نور کمک می کند. افزایش فاصله بین نانولوله ها به طور قابل توجهی بر افزایش جذب فوتون های نوری تأثیر می گذارد. علاوه بر این، ترکیب یک لایه کریستالی CDs باعث افزایش جذب می شود، با این حال، بهینه سازی ضخامت CDs ضروری است. به طور کلی، یافته های تحقیق نشان می دهد که وجود CNT ها در بافت سرطانی باعث افزایش جذب نور آنها و در نتیجه افزایش دمای بافت سرطانی می شود.