بهینهسازی انتقال ژن موقت به گیاه پروانش (Catharanthus roseus L.) از طریق معرفی نانوحامل نانوذرات ابرپارامغناطیسی اکسید آهن سنتز شده به روش سبز و نانولولههای کربنی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دانشیار، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22103/jab.2022.20285.1434چکیده
هدف: روشهای مرسوم انتقال ژن به سلولهای گیاهی دارای محدودیتهایی از جمله محدودیت میزبان در روش انتقال ژن به واسطه آگروباکتریوم، حذف دیواره سلولی در استفاده از پلی اتیلن گلیکول و الکتروپوریشن و آسیب سلولی در هنگام استفاده از تفنگ ژنی هستند. اخیرا روشهای انتقال ژن مبتنی بر نانو فناوری برای ترنسفورم ژنتیکی گیاهان ایجاد شده است که این نانواستراتژی انتقال ژن کارآمد، زیست سازگاری و حفاظت کافی از DNA هدف را نشان میدهد. مواد و روشها: در پژوهش حاضر سنتز سبز نانوذرات ابرپارامغناطیسی اکسید آهن (SPIONs) توسط عصاره آبی برگ گیاه پروانش (Catharanthus roseus L.) انجام شد. در مرحله بعد، سطح نانوذراتSPIONs و نانولولههای کربنی تک دیواره کربوکسیلدار (SWCNTs-COOH) توسط پلیمرکاتیونی پلی اتیلن ایمین (PEI) عاملدار شد. نانوحاملهای pDNA@SPIONs و pDNA@SWCNTs با بارگذاری DNA پلاسمیدی pBI121 بر سطح نانوذرات کاتیونی تهیه شدند. به منظور انتقال ژن به برگ گیاه پروانش، از دو روش غوطهوری و اینفیلتریشن توسط سرنگ استفاده شد. با بررسی حضور سیگنال فلورسنت پروتئین mGFP5 و انجام آنالیز RT-PCR موفقیت انتقال ژن و بیان آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: تغییر رنگ محلول نمکهای کلرید آهن از قهوهای شفاف به سیاه، جذب نانوذرات سنتز شده به آهنربا در حالیکه نمکهای کلرید آهن چنین خاصیتی را ندارند و نتایج آنالیزهای انجام شده سنتز نانوذرات SPIONs را تایید میکند. تغییر پتانسل زتا منفی اولیه نانوذرات و مثبت شدن آن اتصال PEI بر سطح نانوذرات مورد بررسی را تایید میکند. نانوذرات کاتیونی تهیه شده توانایی بالایی در تعامل با DNA دارند و میتوانند به طور موثری از DNA در برابر تخریب آنزیمهای اندونوکلئاز محافظت کنند. مشاهده سیگنال فلورسنت پروتئین mGFP5 توانایی نانوحاملهای pDNA@SPIONs و pDNA@SWCNTs را برای انتقال ژن به سلولهای گیاهی را تایید میکند. نتیجهگیری: نتایج نشان داد کاربرد نانوبیوتکنولوژی و استفاده از نانو حامل برای انتقال ژن به سلولهای گیاهی میتواند امید بخش مهندسی ژنتیک گیاهی باشد. با تهیه نانوحامل میتوان انتقال ژن کارآمد را تقریبا به تمام گونههای گیاهی مستقل از دو لپه یا تک لپه بودن از طریق روشی مبتنی بر نانوتکنولوژی با ویژگیهایی از جمله ساده و ارزان بودن، حذف آگروباکتریوم و محدودیتهای استفاده از آن و بدون نیاز به تجهیزات آزمایشگاهی تخصصی امکانپذیر ساخت.