بهسازی منظر حاشیه بزرگراه های درون شهری (موردپژوهی: بلوار چمران شیراز)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار گروه معماری منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار گروه معماری منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22124/upk.2019.13723.1231چکیده
بزرگراهها از زیرساختهای خطی هستند که ساختار، عملکردها و منابع محیطی یک قلمرو را تغییر میدهند، در حالی که عنصر مهمی را در منظر روزانه مخاطبان تشکیل میدهند. امروزه افزایش سفرهای درون شهری، بدون تلفیق یا همجواری مسالمتآمیز با عناصر محیط طبیعی، فشارهای حاصل از زندگی شهری را تشدید کرده است. از آنجا که مخاطب، منظر و مسیر مجاور بزرگراه را نظارهگر است، بایستی در کنار جنبههای زیباییشناختی، مؤلفههای ایمنی و امنیت هم در نظر گرفته شود. در این پژوهش، بهسازی منظر حاشیه بزرگراه چمران شیراز مورد توجه قرار گرفته است تا پس از شناخت معضلات، به ارائه راهکارهایی برای ایجاد مسیرهای ممتد پیادهروی که دارای جنبه تفریحی و تفرجی و منطبق با باغهای موجود در سایت و متناسب با فرهنگ منطقه باشد، پرداخته شود. توجه به محور سبز حرکتی پیاده، ایمنی، خوانایی، پیوستگی، ساماندهی فضاهای فراغتی- فرهنگی همپیوند با فضاهای سبز و باز و ارتقای آسایش اقلیمی و بهرهمندی بصری کاربران با در نظر گرفتن ویژگیها و ادراکات انسان موردتأکید قرار گرفته است. در این راستا، ابتدا مؤلفههای مؤثر در بهسازی منظر، از منابع متعدد استخراج و دستهبندی شده است و سپس به کمک روش دلفی و انجام مصاحبههای نیمهساختار یافته با متخصصان، میزان تأثیر عوامل استخراجشده، ارزیابی و اولویتبندی شد. سپس در راستای سنجش وضع موجود و اولویتبندی ترجیحات استفادهکنندگان، شهروندان شیراز به عنوان نمونه مطالعاتی انتخاب شده و در قالب پرسشنامه بسته مورد نظرسنجی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دادهها به وسیله نرمافزار SPSS انجام شده است. یافتهها نشان داد تنوع در پوشش گیاهی اطراف مسیر پیاده، در نظرگرفتن فعالیتهای مشارکتی (میانگین = 88/3)، در نظر گرفتن خوانایی راه، تنوع در نورپردازی و ایجاد سکانسهای متوالی و منقطع (میانگین = 61/3) از اولویتهای استفادهکنندگان منظر اطراف بزرگراه بوده است.