نقش واسطه ای شفقت ورزی به خود در پیش بینی بهزیستی روان شناختی براساس سبک زندگی اسلامی در معلمان مدارس استثنائی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مشاوره، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.
3 استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
4 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.
5 استاد مدعو، گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای شفقت ورزی به خود در پیشبینی بهزیستی روانشناختی براساس سبک زندگی اسلامی در معلمان مدارس استثنائی بود. مواد و روشها: روش پژوهش، توصیفی- همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود و جامعه آماری پژوهش تمامی معلمان مدارس استثنائی شهر کرمان در سال تحصیلی 1403 -1402 تشکیل دادند. با استفاده از نمونه گیری در دسترس تعداد 264 نفر بهصورت تصادفی انتخاب شدند و سپس پرسشنامهها در اختیار این معلمان قرار گرفت و تکمیل و جمع آوری شدند. ابزارهای اندازه گیری پژوهش، پرسشنامه سبک زندگی اسلامی (ILTS، کاویانی، 1388)، پرسشنامۀ شفقت ورزی به خود (SCS، نف، 2003) و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی (RSPWB، ریف، 1989) بود. دادههای بهدستآمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج نشان داد بین سبک زندگی اسلامی و شفقت ورزی به خود با بهزیستی روانشناختی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0P<). همچنین مشخص شد شفقت ورزی به خود در ارتباط بین سبک زندگی اسلامی و بهزیستی روانشناختی دارای نقش واسطه ای است (01/0P<). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش میتوان نتیجه گرفت که گرایش به سبک زندگی اسلامی با افزایش شفقت ورزی به خود نقش مهمی در بهبود بهزیستی روانشناختی دارد.