نقش واسطه ای شفقت ورزی به خود در پیش بینی بهزیستی روان شناختی براساس سبک زندگی اسلامی در معلمان مدارس استثنائی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مشاوره، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.

3 استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

4 دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.

5 استاد مدعو، گروه روان‌شناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.

doi
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه­ ای شفقت­ ورزی به خود در پیش­بینی بهزیستی روان­شناختی براساس سبک زندگی اسلامی در معلمان مدارس استثنائی بود. مواد و روش­ها: روش پژوهش، توصیفی- همبستگی از نوع مدل­یابی معادلات ساختاری بود و جامعه آماری پژوهش تمامی معلمان مدارس استثنائی شهر کرمان در سال تحصیلی 1403 -1402 تشکیل دادند. با استفاده از نمونه­ گیری در دسترس تعداد 264 نفر به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و سپس پرسشنامه­ها در اختیار این معلمان قرار گرفت و تکمیل و جمع ­آوری شدند. ابزارهای اندازه ­گیری پژوهش، پرسشنامه سبک زندگی اسلامی (ILTS، کاویانی، 1388)، پرسشنامۀ شفقت­ ورزی به خود (SCS، نف، 2003) و پرسشنامه بهزیستی روان­شناختی (RSPWB، ریف، 1989) بود. داده­های به‌دست‌آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل­یابی معادلات ساختاری مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته ­ها: یافته ­ها نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج نشان داد بین سبک زندگی اسلامی و شفقت­ ورزی به خود با بهزیستی روان­شناختی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0P<). همچنین مشخص شد شفقت­ ورزی به خود در ارتباط بین سبک زندگی اسلامی و بهزیستی روان­شناختی دارای نقش واسطه ­ای است (01/0P<). نتیجه ­گیری: بر اساس یافته­ های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که گرایش به سبک زندگی اسلامی با افزایش شفقت­ ورزی به خود نقش مهمی در بهبود بهزیستی روان­شناختی دارد.