فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سیاه­چاله­‌ها به عنوان یکی از پیش­بینی­‌های نسبیت عام، دچار مشکل تکینگی هستند. رویکردهای مختلفی برای حل این مشکل وجود دارد، که سیاه­چالۀ اینشتین-گوس-بونت در چهار‌بعد یکی از آنهاست. نداشتن تابش الکترومغناطیسی، مشاهدۀ سیاه‌چاله­‌ها را دشوار کرده است. اینجاست که نقش کلیدی قرص‌­های برافزایشی اطراف سیاه­چاله­ها به عنوان تنها منبع تابش الکترومغناطیسی آنها آشکار می­شود. مطالعه و رصد قرص­‌های برافزایشی اطراف سیاه­چاله‌­ها، در درک بهتر سیاه­چاله­‌ها و تأثیرات آنها بر فضا-زمان اطراف مؤثر خواهد بود. از این‌رو در این مقاله، قرص‌­های برافزایشی نازک استاندارد اطراف سیاه­چاله‌­های اینشتین-گوس-بونت در چهار‌بعد را مورد مطالعه قرار داده­‌ایم. ما انرژی تابشی، مشتق درخشندگی، دما و بازده تبدیل جرم برافزایشی به تابش را به دست آورده و با سیاه­چالۀ شوارتزشیلد مقایسه کرده‌­ایم. نتایج به دست آمده نشان می‌­دهند که بازده تبدیل جرم برافزایشی به تابش توسط سیاه­چالۀ چهار‌بعدی اینشتین-گوس-بونت بیشتر از سیاه­چاله­‌های شوراتزشیلد است. همچنین سیاه­چاله چهار‌بعدی اینشتین-گوس-بونت در مقایسه با حالت کلاسیکی انرژی بیشتری از خود ساطع می­‌کند.