تأثیر غلظتهای مختلف سلنیوم بر برخی خصوصیات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی بالنگوی شهری در رژیمهای مختلف آبیاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 کارشناسی تولیدات گیاهی-گیاهان دارویی و معطر، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع
doi
10.22092/jwra.2020.342710.785چکیده
خشکی یکی از مهمترین محدودیتهای تولید کشاورزی در سراسر جهان است. سلنیوم از طریق افزایش میزان ترکیبات و آنزیمهای آنتیاکسیدانی نقش مهمی در تحمل گیاهان به تنشهای محیطی دارد. بهمنظور بررسی اثر سلنیوم بر خصوصیات مرفولوژیکی و فیزیولوژیکی بالنگوی شهری تحت رژیمهای مختلف آبیاری، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه اجرا گردید. فاکتور اول شامل سطوح مختلف تنش خشکی (100%، 75%، 50% و 25% ظرفیت زراعی) و فاکتور دوم شامل غلظتهای مختلف سلنیوم (صفر، 5 و 10 میلیگرم بر لیتر سلنات سدیم) بود. براساس نتایج بهدست آمده، خشکی اثر منفی بر میزان وزن تر گیاه، وزن تر و خشک برگ، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد بذر بالنگوی شهری داشت. اما، تحت تنش خشکی، محلولپاشی سلنیوم سبب افزایش معنیدار ارتفاع گیاه (2/32 سانتیمتر)، میزان پرولین (92/0 میلیگرم بر گرم وزن خشک) و فنول کل (82/0 میلیگرم بر گرم وزن خشک) شد. با افزایش غلظت سلنیوم ویژگیهای فیزیولوژیکی مورد مطالعهی (محتوی نسبی آب برگ (10/65 %) قند محلول کل (55/2 میلیگرم بر گرم وزن خشک)، پروتئین کل (289/0 میلیگرم بر گرم وزن خشک) و ظرفیت آنتیاکسیدانی (21/0 %) برگ بالنگوی شهری افزایش یافت. میزان غلظت 10 میلیگرم بر لیتر سلنات سدیم تأثیر مثبتی بر وزن تر گیاه و عملکرد بیولوژیکی بالنگوی شهری داشت که احتمالاً با نقش آنتیاکسیدانی سلنیوم همراه است. تحت شرایط تنش خشکی، سلنیوم میزان پرولین و فنول کل را افزایش داد که افزایش این اسمولیتهای سازگار نقش مهمی در تحمل بالنگوی شهری به خشکی داشت.