دادرسی موازی در دعاوی بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه گیلان
doi
10.22059/jcl.2014.52956چکیده
در یک رابطۀ بینالمللی که عناصر مختلف رابطۀ حقوقی در کشورهای مختلف پراکندهاند، طرح دعاوی متعدد با یک موضوع واحد نزد دادگاههای کشورهای مختلف کاملاً محتمل بهنظر میرسد. هریک از طرفین با انگیزههای گوناگون در پی دادخواهی در دادگاهی است که منافعش را بهتر تأمین میکند. اما انجام دادرسیهای موازی با موضوع واحد هزینههای سنگینی را بر اصحاب دعوی و سیستمهای قضایی تحمیل میکند و مانعی برای شناسایی آرای خارجی ایجاد مینماید. اختلاف عمیق نظامهای حقوقی و ارتباط مستقیم مسئلۀ صلاحیت با حق حاکمیت دولتها مانع ایجاد راهحل یکنواخت و جهانشمول برای حلوفصل معضل دادرسی موازی شده است؛ بهطوری که بسیاری از معاهدات و قوانین مدل صرفاً به تلفیق ناقص و ایجاد نوعی سازش میان قواعد نظامهای بزرگ حقوقی اکتفا کردهاند.