مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان مبتنی بر ذهنیت طرح‌واره در معنویت‌گرایی و سبک‌های حل تعارض در زنان شاغل

نویسندگان

1 گروه مشاوره، ریال واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف: هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان مبتنی بر ذهنیت‌طرحواره در معنویت‌گرایی و سبک‌های حل-تعارض در زنان شاغل بود.مواد و روش ها: این پژوهش از نظر طرح پژوهش نیز نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 45 نفر از زنان شاغل در شرکت های گروه صنعتی ایرانخودرو سال 1400، که به صورت هدفمند در سه گروه کنترل (15 نفر) و آزمایش مبتنی بر ذهنیت طرحواره (15 نفر) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (15 نفر) قرار داده شدند. افراد به پرسشنامه های پژوهش (معنویت گرایی و سبک های حل تعارض) پاسخ دادند. در این پژوهش، از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری به لحاظ وجود مفروضه های کاربرد آزمون های پارامتریک و آزمون تحلیل واریانس با طرح-آمیخته استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که اثر تعاملی برای سبک های حل تعارض یکپارچه (180/0= 2 ، 002/0= P ، 63/4 = F)، سبک اجتنابی (200/0= 2 ، 001/0= P ، 24/5 = F)، سبک مسلط (221/0= 2 ، 001/0= P ، 97/5 = F)، سبک مصالحه (182/0= 2 ، 002/0= P ، 68/4 = F) و سبک ملزم شده (158/0= 2 ، 006/0= P ، 95/3 = F) در سطح 01/0 معنادار است.نتیجه گیری: نتایج نشان داد اجرای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر ذهنیت طرحواره ای، معنویت گرایی و سبک های حل تعارض در زنان شاغل تأثیر دارد.