ارزیابی طیف آسیبپذیری لرزهای با معیار تلفات انسانی (نمونه موردی: منطقه 3 کلانشهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، ایران
3 استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
doi
10.22124/upk.2019.11016.1117چکیده
مخاطرات طبیعی به دلیل شدت و زمان کوتاه اثرگذاری بر اجتماعات بشری تبدیل به یکی از دغدغههای اصلی برنامهریزان و مدیران شهری در سالهای اخیر شدهاند. سهم کشور ما از این مخاطرات بیشتر مربوط به زلزله است. شهر شیراز یکی از کانونهای پر خطر از نظر احتمال وقوع زلزله در ایران است. این مساله تهدیدی جدی برای پایداریتوسعه این شهر محسوب میشود. منطقه 3 شهر شیراز یکی از مهمترین مناطق این شهر است که با دو گسل مهم(سلطانII و سعدی) تهدید شده است. با توجه به اهمیت موضوع ارزیابی آسیبپذیری شهرها در برابر زلزله در مباحث مربوط به برنامهریزی شهری، در این مقاله سعی شده است تا با بهکارگیری روش RADIUSبااستفادهازشاخصهاییچون جنس خاک منطقه، فاصله از گسل، دادههایتراکمجمعیتی و نوعساختمانهاوتوزیعآنهابا تدوین سناریوی زلزله احتمالی روزانه و شبانه، برآورد مناسبی از تلفات انسانی منطقه 3 شهرداری شیراز در برابر زلزله ارائه شود. در تحلیل اطلاعات نیز از روشهای کمی و کیفی استفاده شده است. بر اساس نتایج به دست آمده از تحقیقمشخص شد که تعداد تلفات جانی ناشی از سناریوی زلزلهای با بزرگی 2/6 ریشتر در ساعت 12 ظهر حدود 713 نفر خواهد بود و 9876 زخمی برجا خواهد گذاشت. در ساعت 3 صبح، 648 نفر جان خود را از دست خواهند داد و حدود 7342 نفر مجروح خواهند شد. این مطالعه نشان میدهد، این منطقه به دلیل ویژگیهای کالبدی، وجود ساختمانهای فرسوده، نزدیکی به گسلهای فعال و کیفیت سازهای نامناسب به عنوان یک منطقه با آسیبپذیری بالا در برابر زلزله شناخته میشود.این ارزیابی میتواند در پیشبینی برنامههای شهری برای کاهش تلفات استفاده شود.