مدل علی افسردگی بر اساس سبک زندگی اسلامی با توجه به نقش میانجی امید به زندگی(مورد مطالعه: جوانان 18 تا 35 ساله شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار، فقه و حقوق، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه: افسردگی یکی از اختلالات شایع روانی است که تحت تأثیر عوامل مختلفی ازجمله سبک زندگی قرار دارد. این پژوهش باهدف بررسی تأثیر سبک زندگی اسلامی بر افسردگی با توجه به نقش میانجی امید به زندگی در جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله شهر تهران انجامشده است. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر روش همبستگی است که برای تحلیل دادهها از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) و نرمافزار AMOS استفادهشده است. جامعه آماری شامل ۳۸۴ نفر از جوانان شهر تهران در بازه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال است که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد سبک زندگی اسلامی کاویانی (1388)، افسردگی بک (BDI) و امید به زندگی اسنایدر گردآوری شد.یافتهها: نتایج نشان داد که سبک زندگی اسلامی تأثیر معناداری بر افسردگی دارد و امید به زندگی نقش میانجی در این رابطه ایفا میکند. مدل، برازش مناسبی داشته و نشان داد که اثرات مستقیم و غیرمستقیم میان سبک زندگی اسلامی، امید به زندگی و افسردگی معنادار است. همچنین، نقش امید به زندگی بهعنوان میانجی در این رابطه جزئی و معنادار بوده است.نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که تقویت سبک زندگی اسلامی و توجه به امید به زندگی میتواند بهطور معناداری در کاهش افسردگی جوانان مؤثر باشد؛ بنابراین، پیشنهاد میشود که سیاستگذاران و برنامهریزان اجتماعی و فرهنگی بر ارتقاء سبک زندگی اسلامی و تقویت امید به زندگی در میان جوانان تمرکز کنند.
