اثربخشی رفتار درمانی مبتنی بر پذیرش بر اضطراب پنهان، اضطراب آشکار و فشار خون بیماران قلبی – عروقی مراجعه کننده به بیمارستان بقیها...
نویسندگان
1 دانشجوی رشته روانشناسی دانشگاه بین المللی کیش، کیش، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله الاعظم (عج)، تهران، ایران
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
5 استادیار، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله الاعظم (عج)، انستیتو سبک زندگی مرکز تحقیقات علوم رفتاری، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه: مطالعات متعددی به اثربخشی رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش و بررسی اضطراب در بیماران مبتلابه بیماری قلبی - عروقی پرداختهاند؛ اما پژوهشی که به بررسی اثربخشی رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش بر اضطراب پنهان، اضطراب آشکار و فشارخون بیماران قلبی – عروقی بپردازد، مغفول مانده است. هدف: بررسی اثربخشی رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش بر اضطراب پنهان، اضطراب آشکار و فشارخون بیماران قلبی – عروقی بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع کار آزمایی بالینی تصادفی کنترلشده با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل با سنجش در خط پایه پس از مداخله و پیگیری ۳ ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران قلبی - عروقی مراجعهکننده به بیمارستان بقیه ا… در شهر تهران طی ماههای خرداد تا شهریور در سال 1398 بود. تعداد 24 بیمار بر اساس نمونهگیری مبتنی بر هدف بهعنوان نمونه انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (12 نفر) گماشته شدند. ابزارهای این پژوهش پرسشنامه جمعیت شناختی محقق ساخته (1398)، پرسشنامه اضطراب آشکار و پنهان اشپیل برگر (گراش و لاشن،1970) و پروتکل رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (فیننس، قادری، داهل، نیگر و اینیبرینک،2019) بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازههای مکرر انجام شد. یافته ها: رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش بر کاهش اضطراب پنهان، اضطراب آشکار و فشارخون تأثیر معنادار داشت (001/0p<). نتایج بهدستآمده در مرحله پیگیری ثابت بود.نتیجهگیری: بیمارانی که در جلسات رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش شرکت کردند میزان اضطراب پنهان، اضطراب آشکار و فشارخونشان کاهش یافت.
