تعیین ارتباط دوز پاسخ سن مادر با مرگ داخل رحمی جنین: کوهورت گذشتهنگر در بین مادران مراجعهکننده به بیمارستان دکتر شریعتی تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات علوم و فناوری تولید مثل، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3 پزشک عمومی، معاون توسعه مدیریت ومنابع و برنامه ریزی، بیمارستان دکتر شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4 استادیار گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: در کشورهای درحالتوسعه مرگ داخل رحمی جنین بهعنوان یکی از شاخصهای نامطلوب تولد تلقی میشود. در حال حاضر نقش سن مادر در بروز مرگ داخل رحمی جنین مشخص نشده است. تحقیق حاضر به بررسی ارتباط دوز پاسخ سن مادر در بروز مرگ داخل رحمی جنین میپردازد. روش بررسی: مطالعه حاضر توصیفی _ تحلیلی از نوع همگروهی گذشتهنگر است که از خرداد الی تیر 1403 اطلاعات مربوط به 2951 مادر باردار با سن بارداری 22 هفته و بیشتر که در طی سالهای 1401 و 1402 در بیمارستان شریعتی بستری و ختم بارداری شده بودند، جمعآوری گردید. دادهها با استفاده از فرم اکسل محقق ساخته از دفاتر ثبت زایمان بیمارستان اخذ گردید که شامل عوامل جمعیت شناختی مربوط به مادر، سوابق طبی و مامایی مادر و عوامل جنینی بود. یافتهها: از تعداد 3292 تولد ثبتشده، 122 مورد تولد جنین مرده ثبتشده بود. هیچیک از سوابق طبی و مامایی در دو گروه زندهزا و مرگ داخل رحمی جنین تفاوت آماری معنیداری نداشته است. نتایج بهدستآمده از آنالیز دوز پاسخ نشان داد که خطر بروز مرگ داخل رحمی جنین با بالا رفتن سن مادر افزایش نمییابد (263/0 = P). نتیجهگیری: مرگ داخل رحمی جنین بهعنوان شاخصی از کیفیت مراقبتهای دوران بارداری و زایمان است. بر اساس نتایج بهدستآمده، در صورت ارائه مناسب مراقبتهای دوران بارداری، افزایش سن مادر بهعنوان یک فاکتور در مرگ داخل رحمی جنین مؤثر نیست.
