بررسی برخی صفات کیفیت گوشت و بیان نسبی برخی از ژنهای مرتبط با رشد در سه سویه آرین، راس و کاب بر اساس جیره پایه
نویسندگان
1 دانشور گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
2 دانشیار گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
4 دانشیار گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
doi
10.22103/jab.2022.19645.1404چکیده
هدف: از اهداف صنعت پرورش پرندگان گوشتی انتخاب حیوانات برای افزایش نرخ رشد و افزایش توده ماهیچهای است در صورتی که کیفیت گوشت حفظ شود. پژوهش کنونی با هدف بررسی عملکرد و برخی از صفات کیفیت گوشت و بیان نسبی برخی از ژنهای مرتبط با رشد (IGF-I، IGF-II، 1βTGF، مایواستاتین) در سه سویه آرین، راس و کاب انجام شد.مواد و روشها: برای انجام این پژوهش، 150 قطعه جوجههای (نر و ماده) گوشتی سه سویه آرین، راس و کاب در شرایط پرورشی مشابه و یکسان (جوجه یک روزه از مادران همسن، تغذیه و مدیریت پرورش یکسان) انتخاب و پس از وزنکشی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و پنج تکرار و 10 مشاهده در هر تکرار دستهبندی و پرورش داده شدند. عملکرد، برخی از خصوصیات فیزیکی گوشت و بیان نسبی ژنهای آنها بررسی شد.نتایج: در کل دوره، بهترین ضریب تبدیل مربوط به سویه راس و بدترین آن مربوط به سویه کاب بود. بررسی بافت سینه نشان داد که سختی، بههم پیوستگی و قابلیت جویدن در سه سویه آرین، راس و کاب دارای اختلاف معنیدار بود. بیشترین سختی و قابلیت جویدن مربوط به سویه آرین و کاب و بیشترین بههم پیوستگی مربوط به سویه راس بود. چسبندگی، الاستیسیته و ویژگی صمغی بین سویهها دارای اختلاف معنیداری نبود. بررسی بافت ران نشان داد که سختی، قابلیت جویدن و ویژگی صمغی دارای اختلاف معنیداری نبود ولی بههم پیوستگی، چسبندگی و الاستیسیته دارای اختلاف معنیدار بود. بیشترین بههم پیوستگی و الاستیسیته مربوط به سویه آرین و بیشترین چسبندگی مربوط به سویه راس بود. نتایج آزمون فشاری روی سینه و ران بین سه سویه نشان داد که تفاوت معنیداری در سختی و تغییر شکل در سختی سینه و ران نبود. بیان نسبی ژن های IGF-I، IGF-II و TGF-β1 در سه سویه آرین، راس و کاب در بافت سینه دارای اختلاف معنیداری نبود. بیان نسبی ژن میوستاتین در بافت سینه سویه کاب بیشترین بود. بیان نسبی ژن IGF-I و IGF-II در بافت جگر نیز دارای اختلاف معنیداری نبود.نتیجهگیری: با توجه به مزیت های انفرادی هر کدام از سویه هادر برخی صفات، پژوهشهای بیشتری با جیرههای تخصصی برای هر سویه لازم است تا بتوان به طور قاطع در مورد برتری صفات آنها اظهار نظر کرد.