فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: نشان داده شده که جهش در ژن DNAH1 (Dynein Axonemal Heavy Chain 1) با فنوتیپ های MMAF (ناهنجاری‌های مورفولوژیکی چندگانه در تاژک‌ها) و PCD (دیسکینزی مژکی اولیه) مرتبط است. MMAF به طور گسترده در صفات تولیدمثلی نرها مورد مطالعه قرار گرفته است و اغلب با اسپرم غیرطبیعی همراه است که به طور جدی بر صفات باروری نرها تأثیر می گذارد و حتی منجر به ناباروری می شود. در واقع، به عنوان یک ژن وابسته به MMAF، بسیاری از مطالعات ژن DNAH1  را به عنوان بازیگر اصلی و اساسی در رشد غدد جنسی نرها و ماده‌ها شناسایی کرده‌اند و کاربردهای بالینی ژن DNAH1 را بررسی کرده‌اند.  PCDاغلب با اختلال حرکت مژک همراه است، که همچنین یک بیماری ژنتیکی اتوزومال مغلوب است. بیماران مبتلا به PCD  شدید ناباروری را نشان می دهند. هدف این پژوهش مطالعه الگوی بیان ژن  DNAH1در بافت بیضه بز کرکی راینی بود.مواد و روش‌ها: از بافت بیضه سه راس (از هر راس 3 تکرار) بز کرکی راینی  در کشتارگاه نمونه گیری انجام شد. نمونه های جدا شده در میکروتیوب‌های 5/1 میلی لیتری قرار گرفت. استخراج RNA کل از بافت‌ بیضه انجام شد. برای ارزیابی کیفیت و کمیتRNA  استخراج شده از روش الکتروفورز روی ژل آگارز و UV اسپکتروفتومتری استفاده شد.. سپس cDNA ساخته و Real Time PCR اجرا شد. همچنین از ژن خانه دار GAPDH به عنوان کنترل استفاده شد. منحنی‌های ذوب بررسی و تجزیه و تحلیل داده‌های حاصل از Real Time PCR انجام شد.نتایج: نتایج منحنی‌های Real Time PCR و مشاهده نتایج الکتروفورز محصولات PCR روی ژل آگارز 2 درصد نشان داد که ژن DNAH1 در بافت بیضه بیان شده است. برای ژن DNAH1 باندی به اندازه 140 جفت باز و برای ژن GAPDH باندی با اندازه 143 جفت باز مشاهده شد و صحت آزمایش تکثیر تایید شدنتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و نتایج سایر محققین می‌توان نتیجه گرفت که ژن DNAH1 نقش مهمی در باروری دارد، در پژوهش حاضر مشخص شد ژن DNAH1 در بافت بیضه بیان می‌شود. لذا، ژن DNAH1 به احتمال زیاد برای باروری نرها بسیار ضروری است و نتایج این پژوهش راه را برای پژوهش‌های آینده جهت توصیف نقش ژن DNAH1 به عنوان یک ژن کاندیدا برای باروری بهتر و فیزیولوژی طبیعی در حیوانات اهلی، به ویژه بز فراهم کرده است.