حق آزادی و امنیت شخصی در اسناد بینالمللی حقوق بشر و حقوق ایران؛ با نگاهی به نوآوریهای قانون آیین دادرسی کیفری
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق بینالملل دانشکدۀ الهیات، علومانسانی و حقوق دانشگاه پیام نور_ واحد تهران جنوب
2 کارشناس ارشد حقوق جزا و جرمشناسی دانشکدۀ الهیات، علومانسانی و حقوق دانشگاه پیام نور_ واحد تهران جنوب
doi
10.22059/jcl.2014.51533چکیده
قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 4/12/1392، همۀ نقایص و ابهامات قانونی سابق را در زمینۀ برخورداری افراد از حق آزادی و امنیت شخصی برطرف نموده است. قانون یادشده با حذف کامل موارد صدور قرار بازداشت موقت اجباری و همچنین حذف همۀ قرارهای بازداشت اجباری در قوانین خاص، به جز قوانین ناظر بر جرایم نیروهای مسلح، بر ضرورت توجیه قرار بازداشت موقت، کاهش مدت بازداشت افراد، حقوق افراد برای بررسی قانونیبودن بازداشت و درخواست آزادی خود و اعتراض بر حق افراد به دستگیری یا بازداشت خود تأکید نموده است. قانون آیین دادرسی کیفری در زمینۀ موضوع بحث این مقاله، با اسناد بینالمللی حقوق بشر و بهخصوص میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی تطبیق کامل دارد که این مسئله به انجام تکالیف و تعهدات بینالمللی پذیرفتهشده در کشور نیز کمک شایانی خواهد نمود.
