تأثیر حس تعلق به مکان بر رفتار مسئولانه محیط زیستی ،مطالعه موردی شهر جدید هشتگرد
نویسندگان
1 دانشیار گروه شهرسازی دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان ،رشت،ایران
2 استادیار، جغرافیا و برنامه ریزیروستایی، دانشگاه پیام نور، تهران- ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه استانبول تکنیک استانبول، ترکیه
doi
10.22034/gp.2024.59715.3219چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل تأثیرگذار حس تعلق مکان بر رفتار مسئولانه زیستمحیطی شهروندان شهر جدید هشتگرد است. پژوهش توصیفی – تحلیلی است جهت گردآوری دادهها از روش اسنادی و پیمایشی استفاده شده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۴۵۳ تعیین شد. انتخاب نمونه به شیوه تصادفی انجام گرفت. روایی پرسشنامه توسط اساتید دانشگاه و پایایی آن از طریق آماره آلفای کرونباخ (789/0) تائید شد. بهمنظور تحلیل سؤالهای پرسشنامه از آزمونهای نا پارامتری و جهت استخراج روابط میان متغیرها از آزمون همبستگی و تحلیل مسیر، نرمافزار SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین همۀ متغیرهای حس تعلق مکانی (متغیر ثابت)و رفتار مسئولانه زیستمحیطی شهروندان(متغیر وابسته) رابطۀ معناداری وجود دارد. متغیر ادراکی-شناختی دارای بالاترین ضرایب است. این متغیر به ازای یک واحد تغییر 37/0 واحد بر سطح متغیر وابسته (رفتار مسئولانه زیستمحیطی شهروندان) تأثیر دارد و تمام شاخصهای این متغیر در سطح آلفا 05/0 و در سطح اطمینان ۹۹ در صد معنیدار هستند. نتایج تحلیل مسیر نیز بیانگر آن است که متغیر ادراکی - شناختی (β=0/173) بالاترین اثر مستقیم و غیرمستقیم را بر رفتار مسئولانه زیستمحیطی شهروندان دارد وشاخص عملکردی در رتبه دوم قراردارد