تأثیر سبک زندگی اسلامی در ارتباط با تکانشگری و گرایش به سوءمصرف مواد در نوجوانان شهرستان ملایر
نویسندگان
1 استادیار، گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران.
2 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران.
3 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
doi
چکیده
هدف: اسلام بهعنوان کاملترین مکتب زندگی جامعترین و درعینحال زیباترین سبک زندگی را مطرح کرده است. سبک زندگی اسلامی، تعدیل گری است که در آن جهانبینی الهی و ارزشهای سعادتمندانه حاکم است. در پژوهش حاضر هدف بررسی نقش تعدیل گر سبک زندگی اسلامی در رابطه بین تکانشگری و گرایش به مصرف مواد در نوجوانان است. مواد و روشها: پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت و روش، همبستگی و طرح معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی دانشآموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان ملایر در سال تحصیلی 1401-1402 بودند که از بین آنها 350 نفر به روش خوشهای تصادفی انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای تکانشگری بارت، گرایش به مصرف مواد و پرسشنامههای سبک زندگی اسلامی کاویانی استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها توسط نرمافزار آماری 21، لیزرل و روش معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها: طبق متن پژوهش، اثر سبک زندگی اسلامی بر گرایش به مصرف مواد (01/0, p< 56/-0β = ) معنادار است. درنتیجه سبک زندگی و باور مذهبی در رابطه با دو متغیر تکانشگری و گرایش به سوءمصرف مواد در دانش آموزان نقش تعدیل گر دارد و باعث کاهش شدت تکانشگری و گرایش به مصرف مواد میشود. تجزیهوتحلیل دادههای حاصل از روابط متغیرها از طریق ضرایب مستقیم نشان میدهد که اثر تکانشگری بر سبک زندگی اسلامی (01/0, p< 43/0-β = ) منفی و معنادار و بر گرایش به مصرف مواد (01/0,p< 35/0β =) مثبت و معنادار است. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش حاضر، پیشنهاد میشود که مشاوران مدرسه و اولیا، با تقویت سبک زندگی اسلامی و ترویج آن در میان دانشآموزان که آیندهسازان جامعه هستند، در جهت کاهش تکانشگری و گرایش به مصرف مواد مخدر، موجبات تعالی و پیشرفت نوجوانان را فراهم سازند.