ارزیابی شاخص‌های کیفیت محیط‌شهری از منظر برندینگ شهری (مطالعۀ موردی:کلان‌شهراصفهان)

نویسندگان

1 دکترای دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران

doi
10.22034/gp.2024.61620.3260
چکیده

رویکرد کیفیت محیط شهری به عنوان یکی از نوین‏ترین پارادایم‏های باززنده‏‌سازی نواحی شهری، تأثیر شگرفی در کیفیت زندگی و پایداری ساکنان آن دارد که تلفیق آن با رویکردهای خلاقانه‏ای نظیر برندسازی شهری، می‏تواند باعث رشد و تعالی نواحی شهری و افزایش ضریب رقابت‏پذیری شهر شود. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، تحلیل و ارزیابی کیفیت محیط شهری کلانشهر اصفهان از منظر برند‌سازی شهری است که برای این منظور، مناطق شهری کلان‌شهر اصفهان به عنوان مورد مطالعاتی انتخاب شد. پژوهش حاضر، بر مبنای هدف از نوع کاربردی و از لحاظ روش از نوع توصیفی-همبستگی و نحوۀ گردآوری داده‏ها بصورت اسنادی و میدانی می‌باشد. حجم نمونه آماری شامل شهروندان ساکن مناطق پانزده‌گانه کلان‌شهر اصفهان که حجم نمونه با توجه به جمعیت 3072642 سال 1395برابر 337 پرسشنامه برآورد و با توجه به جمعیت هر منطقه توزیع شده است. در پژوهش حاضر برای تحلیل داده‏ها از آزمون کولموگروف–اسمیرنف و نیز روش معادلات ساختاری در محیط نرم‏افزارSmart PLS استفاده گردید. نتایج بدست‏آمده از پژوهش، نشان از تأثیرگذاری مثبت، قوی و معنی‏دار متغیر برندسازی بر کیفیت محیط شهری با ضریب تأثیر (833/0) است، بدین معنی که با تغییر یک واحد در عوامل و شاخص‏های برندسازی شهری، متغیرهای کیفیت محیط شهری نیز به صورت زیادی در جهت موافق تغییر می‏کنند.