سرمایۀ اجتماعی دانشگاهی: مقایسۀ دانشجویان ایرانی در حال تحصیل در ایران و هند
نویسندگان
1 استادیار مؤسسة پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی
doi
10.22059/jisr.2020.305592.1087چکیده
مقالة حاضر به بررسی وضعیت مؤلفههای سیزدهگانة سرمایة اجتماعی دانشگاهی و مقایسة آن در میان 190 نفر دانشجوی دکتری در حال تحصیل در سه دانشگاه تهران، تربیتمدرس و فردوسی مشهد (بهعنوان نمونة ایرانی) و دانشجویان دکتری ایرانی در حال تحصیل در دانشگاه میسور هند (نمونة خارج از کشور) پرداخته است. این مطالعه با پرسشنامة محققساخته و به روش پیمایش در میان دانشجویان دانشگاههای ایرانی و دانشگاه میسور هند انجام شده است. نتایج نشان میدهد وضعیت سرمایة اجتماعی دانشگاهی در میان دانشجویان دکتری ایرانی در حد متوسط به پایین است. در میان چهار گروه از دانشجویان مورد مطالعه پیوند با اعضای خانواده بیش از تعاملات در فضای مجازی گسترش دارد. از میان چهار نوع اعتماد سنجیدهشده در این پژوهش، اعتماد به استادان در میان دانشجویان از سایر اعتمادها بیشتر است. شبکهسازی در دوران دبیرستان و دانشگاه پایینترین سطح وضعیت سرمایة اجتماعی برآورد شده است. مقایسة دانشجویان در حال تحصیل در ایران و هند نشان میدهد، میانگین استانداردشدة شاخصهای سیزدهگانه در میان دانشجویان دکتری در حال تحصیل در دانشگاه میسور هند از دانشجویان در حال تحصیل در سه دانشگاه ایرانی تا حدی بیشتر است. ارتباط با خانواده و شبکهسازی در دوران دبیرستان در میان دانشجویان ایرانی خارج از کشور در مقایسه با دانشجویان ایرانی نیز بیشتر ارزیابی شده است.
