هوش مصنوعی برای خودمختاری شهری؛ به سمت شهر خودمختار اراک
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2024.383661.2000چکیده
امروزه استفاده از دادهها و راهکارهای داده محور در خطمشی گذاری و برنامهریزی شهری، بهشدت با استقبال شهروندان و مدیریت شهری مواجه شده است. در این راستا صنعت و تکنولوژی جهت تأمین رفاه زندگی انسانی با سرعت چشمگیری به تولید محصولاتی تحت عنوان هوش مصنوعی گام نهادهاند. درنتیجه عملکرد شهرها با استفاده از این ابزارها در حوزههای اقتصاد، جامعه، محیطزیست و حاکمیت ممکن است تغییر کند. به همین منظور پژوهش حاضر باهدف هوش مصنوعی برای خودمختاری شهری تدوینشده است. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت و روش در زمره تحقیقات توصیفی – تحلیلی است. برای جمعآوری دادهها از روشهای اسنادی و میدانی استفادهشده است؛ سپس بر پایه مبانی نظری حاصلشده و با استفاده از روش دلفی، شاخصها و متغیرهای اثرگذار در شهر خودمختار در ابعاد هشتگانه حکمرانی، امنیت، نهادی، اقتصادی، پشتیبانی تصمیم، زیستمحیطی، فناوری و نظارت استخراج گردید. در مرحله دوم با استفاده از تکنیک تأثیرات متقابل (روش تحلیل ساختاری)، امتیازدهی و در محیط نرمافزار MICMAC مورد تحلیل قرار گرفت و عوامل پیشران و کلیدی شهر خودمختار با توجه به امتیاز تأثیرگذاری و تأثیرپذیری مستقیم و غیرمستقیم انتخاب شد. نتایج حاکی از آن است که سیستم شهر خودمختار، سیستمی پایدار بوده و عوامل پیشران با تأثیرگذاری، عواملی چون خدماترسانی باهوش مصنوعی، ایجاد پلتفرمهای دیجیتالی، خدمات دیجیتالی، حملونقل عمومی متصل و ایجاد مرکز داده بزرگ یکپارچه ملی دارای بیشترین تأثیرگذاری مستقیم و عواملی چون بهروزآوری سیستمهای قدیمی، خودکارسازی فرآیندهای مالی و کشف تقلب، مرکز داده بزرگ یکپارچه ملی، نصب حسگرها، ایجاد اتوماسیون دارای بیشترین تأثیر غیرمستقیم و از اصلیترین عوامل بر توسعه شهر خودمختار میباشد.