ارزیابی سطح تاثیرپذیری آلودگی صوتی از کاربریهای زمین شهری (مطالعه موردی ناحیه یک- منطقه شش تهران)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 استادیار، گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22124/upk.2018.8896.1022چکیده
یکی از چالشهای اصلی برنامهریزی شهری ایجاد فضاهای شهری با قابلیت ارائه کیفیت بالای زندگی است. هدف این مطالعه، دستیابی به رابطه بین ساختار و کاربریهای شهری با آلودگی صوتی، بررسی میزان تأثیرمتغیرهای کالبدی و بررسی تأثیر فرم و ساختار شهری بر آلودگی صوتی و زمینهسازی برای مطالعات آینده بهمنظور کاهش آلودگی صوتی مناطق حسّاس (بیمارستانها، مدارس و غیره) است. مطالعه حاضر در ناحیه یک، منطقه شش شهر تهران باتراکم بالای واحدهای تجاری، اداری و آموزشی و ترافیک سنگین انجام شده است. تراز معادل صدا (Leq) در 16 ایستگاه در چهار بازه زمانی پاییز و زمستان 1395 و بهار و تابستان 1396 در ساعات اوج ترافیک صبح و عصر اندازهگیری شد. اندازهگیریها در نزدیکی کاربریها و خیابانهای اصلی ناحیه انجام و نقشههایصوتی توسط نرمافزار Arc Map 10.3 تهیه شد. میزان Leq در اطراف تقاطعها و خیابانهای اصلی ناحیه یک بیشتر از سایر مناطقو در خیابانهای فرعی کمترین میزان تراز معادل صدا مشاهده شد. از بین تمامی کاربریها، تجاری و صنعتی- کارگاهی با محدوده کلی تراز معادل صدا از dB72 تا 84 بیشترین میزان آلودگی صوتی و کاربری بهداشتی- درمانی با محدوده کلی تراز معادل صدا از حدود dB58 تا 72 کمترین میزان آلودگی صوتی را در اطراف خود دارد. مقدار تراز معادل صدا (Leq) در اطراف تمامی کاربریها و خیابانهای ناحیه یک نسبت به حد استاندارد آنها بسیار بیشتر است و فرمشهری، نوع و مکان کاربریها در ناحیه یک هر دو روی میزان ترازهای معادل صوتی ناحیه تأثیر میگذارند.