مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری همراه با رژیمدرمانی و رواندرمانی تحلیلی همراه با رژیمدرمانی بر کاهش وزن و تکانشگری افراد مبتلا به چاقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
4 روان پزشک
doi
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری همراه با رژیمدرمانی و رواندرمانی تحلیلی همراه با رژیمدرمانی بر کاهش وزن و تکانشگری افراد مبتلا به چاقی انجام شد. روش بررسی: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون، با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بود. جامعه پژوهش شامل تمامی افراد مبتلا به چاقی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی و رژیمدرمانی منطقه 3 و 7 شهر تهران در بازه زمانی نیمه اول تیرتا نیمه دوم مرداد ماه سال 1402، بود؛ که 52 نفر بصورت در دسترس در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. هریک از گروههای آزمایش طی 16جلسه 90دقیقهای در کنار رژیمدرمانی تحت مداخله درمان شناختی-رفتاری و رواندرمانی تحلیلی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از فهرست خودگزارشی تکانشگری (دیکمن، 1990) جمعآوری و با آزمونهای اندازهگیری مکرر و آزمون بونفرونی در نرمافزار 26-SPSS تحلیل شدند. یافتهها: اثر زمان، اثر گروه و اثر متقابل زمان و گروه بر متغیر کاهش وزن و تکانشگری معناداری بود (0001/0>P). میانگین نمرات کاهش وزن و تکانشگری در گروه درمان شناختی-رفتاری و رواندرمانی تحلیلی همراه با رژیمدرمانی بطور معناداری کمتر از گروه گواه بود (0001/0>P). در دو گروه مداخله تفاوت معناداری در میانگین نمرات کاهش وزن و تکانشگری در مراحل پیشآزمون-پسآزمون (0001/0>P) و پیشآزمون-پیگیری (0001/0>P) وجود داشت؛ اما تفاوت معناداری در میانگین نمرات کاهش وزن و تکانشگری در مراحل پسآزمون-پیگیری مشاهده نشد. نتیجهگیری: براساس یافتههای بدست آمده درمان شناختی-رفتاری همراه با رژیمدرمانی و رواندرمانی تحلیلی همراه با رژیمدرمانی بر کاهش وزن و تکانشگری افراد مبتلا به چاقی تأثیر معناداری دارد.