بررسی فعالیت ضدکپکی باکتریهای لاکتیک اسید جدا شده از خمیرهای سورگوم، ذرت و جو علیه کپکهای Aspergillus flavus، Penicillium expansum و Rhizopus coriniformis
نویسندگان
1 دانشکده صنایع غذائی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 گرگان گرگان-میدان بسیج-روبروی کارخانه شیر پاستوریزه-دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان-دانشکده تولید گیاهی-گروه اصلاح نباتات و بیو
3 گروه گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 گروه علوم وصنایع غذائی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
10.22103/jab.2021.17323.1302چکیده
چکیدههدف: در سالیان اخیر استفاده از باکتریهای لاکتیک اسید و متابولیتهای آنها برای کنترل فعالیت کپکها مورد توجه زیادی قرار گرفته است. هدف از این تحقیق، جداسازی و شناسایی مولکولی باکتریهای لاکتیک اسید با قابلیت ضدقارچی از خمیر ذرت، سورگوم و جو میباشد.روش: خصوصیات ضدکپکی 68 جدایه باکتری، روماند باکتریایی و سلول حرارت دیدهشان با اتوکلاو بر روی کپکهای Aspergillus flavus ، Penicillium expansum و Rhizopus coriniformis بررسی شد. همچنین خصوصیات ضدکپکی روماند تیمار شده با آنزیمهای پپسین و پروتئیناز K مورد آزمون قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که درصد بازدارندگی سلولهای زنده باکتریایی بر روی کپکهای A. flavus، P. expansum و R. coriniformis به ترتیب بین 16- 0، 64/33 - 0 و 56/11 - 0 درصد بود. کمترین اثر ممانعت کنندگی سلولهای زنده باکتریایی بر روی کپک R. coriniformis و بیشترین ممانعتکنندگی بر کپک P. expansum مشاهده شد. روماند بیشتر جدایهها در محدوده فراوانی بین 0 تا 30 درصد بر روی کپکR. coriniformis اثر ممانعتکنندگی داشتند درحالی که این ممانعت از رشد بر روی کپک P. expansum در محدوده فراوانی 100-90 درصد بود که نشان از حساس بودن این کپک به روماند اکثر جدایهها داشت. در مورد اثر مهارکنندگی بر کپکهای P. expansum و R. coriniformis ، بیشترین فراوانی جدایهها در محدوده 100-91 درصد بود که حاکی از حساستر بودن این دو گونه کپکی به سلول حرارت دیده اکثر جدایههای باکتریایی بود. در نهایت سه جدایه به عنوان جدایههای برتر انتخاب شدند که هر سه به عنوانLactobacillus plantarum شناسایی شدند. روماند حاصل از این سه جدایه باکتریایی هنگام تیمار با پپسین فقط از رشد A. flavus ممانعت کردند و اثر مهارکنندگی بر دو کپک دیگر نداشتند.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که امکان استفاده از باکتری L. plantarum و روماند آن برای کنترل رشد کپکها وجود دارد.