ابعاد و عناصر خودشناسی با محوریت سلامت، پیامدها و اعتبار بخشی آن در اسناد تحولی نظام آموزشی
نویسندگان
1 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، پژوهشکده تعلیم و تربیت، پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: از این پژوهش، بررسی ابعاد و عناصر خودشناسی با محوریت سلامت و پیامدها و اعتباربخشی آن در اسناد تحولی آموزشوپرورش است. روش پژوهش: کیفی است. جامعه موردمطالعه منابع منتشرشده پیرامون انسانشناسی، اسناد تحولی آموزشوپرورش و متخصصان است که بهطور هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات فیشبرداری و پرسشنامه است. دادههای حاصله در بخش اول با «تحلیل مضمون « و در بخش دوم با روش «آنتروپی شانون» مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها: مضامین احصاء شده دربند «خودشناسی « دربرگیرنده دو مضمون اصلی، شناخت جسم با سه مضمون فرعی و «آگاهی از قابلیتها « با سه مضمون فرعی و آگاهی از تهدیدکنندهها با سه مضمون فرعی و در بخش « پیامدها « سلامتمحوری با رویکرد پیشگیری در سه حوزه خود مراقبتی جسمی « با دو مضمون فرعی از قبیل مراقبتهای بهداشتی و تقویت قوای جسمی «، خود مراقبتی اجتماعی « با سه مضمون فرعی از قبیل موقعیتشناسی، خود بازتابی و سازگاری « و خود مراقبتی اخلاقی « با سه مضمون فرعی از قبیل تزکیه، کسب فضائل اخلاقی و دوری از رذایل اخلاقی « میباشند. اعتباربخشی یافتههای حاصله، حاکی از آن است که متخصصان مضامین احصاء شده در دو بعد خودشناسی در دو حوزه جسمی و روانی و سلامتمحوری با رویکرد پیشگیری در حوزه «خود مراقبتی جسمی، اجتماعی و اخلاقی « مورد تائید قراردادند. در بعد خودشناسی بیشترین توافق پیرامون «شناخت جسم «و در بعد پیامدها بیشترین توافق در درجه اول بر روی «مضامین خود مراقبتی جسمی « و پسازآن «خود مراقبتی اخلاقی « است.