فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: گیاهان کارآیی بسیاری در تولید پروتئین‌های ارزشمند دارویی دارند. عامل رشد اپیدرمی انسانی، اثرات بی‌شماری بر روی سیستم‌های مختلف سلولی داشته و نقش مهمی در بهبودی زخم‌ها و اندام‌زایی دارد. هدف از پژوهش اخیر ساخت سازه‌های ویژه تک‌لپه‌ای‌ها برای انتقال بعدی ژن عامل رشد اپیدرمی و تولید انبوه آن در یک گیاه تک‌لپه‌ای خودگشن یعنی جو بود. گیاه جو با داشتن عملکرد پروتئینی بالا و دگرگشنی بسیار پایین، میزبان ایده‌الی برای تولید عامل رشد اپیدرمی است. مواد و روش‌ها: به‌منظور دسترسی به بالاترین میزان بیان عامل رشد اپیدرمی در بذر جو، توالی ژن موردنظر بر اساس ترجیح کدونی گیاه جو با نرم‌افزار COOL بهینه و همراه با پیش‌بر اختصاصی دی‌هوردئین سنتز شد. همچنین توالی راهنمای پپتیدی اندامک ذخیره‌ای پروتئین در بذر جو در ابتدای ناحیه رمزکننده قرار گرفت. پس از دریافت قطعه سنتزی در ناقل pUC57Hvorhegf، آن قطعه توسط آنزیم‌های SacI و HindIII از ناقل جدا و در پلاسمید pBI121 همسانه‌سازی شد. در گام بعدی همسانه‌سازی، برای درج توالی ژن موردنظر در ناقل pGH215، به دلیل نبود جایگاه‌های شناسایی یکسان در این ناقل‌ها، از ناقل حدواسط pBI121Gus-12 استفاده شد. بعد از برش ناقل همسانه‌سازی و pBI121Gus-12 توسط آنزیم‌های SacI و KpnI، همسانه‌سازی قطعه موردنظر در pBI121Gus-12 انجام گرفت. در گام آخر، ناقل pBI121G-12Hvorhegf و pGH215 با آنزیم‌های KpnI و SalI هضم شده و توالی موردنظر در مرز راست T-DNA و قبل از پایان دهنده NOS قرار گرفت. نتایج: با استفاده از آزمون کلونی پی‌سی‌آر، الگوی هضم آنزیمی و توالی‌یابی با آغازگرهای رفت‌وبرگشت، درستی همسانه‌سازی و تولید ناقل‌های pBI121Hvorhegf واجد ژن hegf با نشانگر کانامایسین و pGH215Hvorhegf واجد ژن hegf با نشانگر هیگرومایسین، مناسب برای انتقال ژن در تک‌لپه‌ای‌ها تائید شد. نتیجه‌گیری: ناقل بیانی نوترکیب pGH215 تغییریافته دارای کاست ژنی موردنظر همراه با نشانگر هیگرومایسین می‌تواند برای انتقال ژن موردنظر در تک‌لپه‌ای‌ها و بیان پروتئین نوترکیب در اندام ذخیره‌ای بذر استفاده شود.