هنجاریابی مقیاس سنجش پیاده مداری محیط محله بر مبنای ادراک نوجوانان با رویکرد بهبود فعالیت فیزیکی
نویسندگان
1 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
3 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2024.375390.1929چکیده
کمبود فعالیت بدنی از نگرانیهای عمده در مورد بهداشت کودکان است. محیط کالبدی محله یکی از متغیرهایی است که به نظر میرسد، میتواند سطح فعالیت بدنی و درنهایت سلامت نوجوانان را تحت تأثیر قرار دهد. تا به امروز ابزار سنجش کمی ادراک پیاده مداری محیط محله برای نوجوانان در ایران وجود نداشته است. هدف پژوهش حاضر باز ساخت، رواسازی، پایاسازی و هنجاریابی این سنجه است. برای تحقق این منظور از روش تحقیق توصیفی-پیمایشی با رویکرد تحلیل عامل اکتشافی استفادهشده است. در مرحله پیشآزمون 45 دانشآموز پرسشنامه را تکمیل کردند. ضرایب تمییز، هماهنگی و مقبولیت محاسبه شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دوره دوم متوسطه منطقه 4 شهرداری تهران است. حجم نمونه شامل 417 نوجوانان 14 تا 17 ساله میباشد. طبق تحلیلها 7 عامل اصلی امنیت، جذابیت بصری، امکان فعالیت فیزیکی، سلسلهمراتب دسترسی، تنوع کاربری نیازهای روزانه، مکانهای ورزشی و مکانهای تعاملی برای سنجش پیاده مداری ادراکی محیط محله برای نوجوانان شناساییشده است. محتوای مقیاس اصلی با سازگاری و تعدیل مناسب برای تفاوتهای زمینهای، حفظشده است. بستر پژوهش و عوامل فرهنگی بر گویهها و مقولات مؤثر این ابزار اثرگذار است. یافتههای پژوهش پایایی سنجه را مورد تأیید قرار میدهد و میتواند برای سنجش نیازهای کاربران و تشخیص اولویتهای آنان مورداستفاده قرار گیرد.