فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال‌های اخیر، شهرها، به محل اصلی زندگی انسان‌ها تبدیل‌شده است و شهرنشینی پایدار از جمله دغدغه­های اصلی سکونتگاه­های شهری امروزی محسوب می‌شود. رویکرد توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی به‌عنوان یکی از راهبردهای یکپارچه‌سازی سیستم حمل‌ونقل و کاربری زمین مطرح‌شده است. گونه‌بندی توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی، موضوعی نوظهور محسوب می‌شود که به دنبال توجه به تفاوت‌های محلی برای سیاست‌گذاری توسعه پایدار است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به دنبال گونه‌بندی توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی در فاصله 500 متری از هفت ایستگاه مترو واقع در بخش جنوبی خط یک مترو شهر اصفهان با استفاده از مدل گره-مکان- سیستم پشتیبان می‌باشد. هدف از گونه‌بندی ایستگاه‌های مترو موردمطالعه، ارزیابی نحوه یکپارچگی حمل‌ونقل و کاربری زمین و ارائه پیشنهاد‌ها مکان محور برای تحقق توسعه پایدار است. بدین منظور ابتدا شاخص‌های گونه‌بندی با مرور ادبیات نظری معتبر استخراج‌شده و داده‌ها با استفاده از روش‌های کتابخانه ای و میدانی جمع آوری می گردد. سپس وضعیت ایستگاه ها از نظر شاخص ها، تحلیل و مقدار سه بعد گره، مکان و سیستم پشتیبانی برای هریک از آنها محاسبه می‌شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد، وضعیت حمل‌ونقل و کاربری زمین در پیرامون ایستگاه‌های سی­وسه­پل، کارگر و دانشگاه در حالت تعادل، در ایستگاه­های آزادی، دفاع­مقدس و کوی­امام با غلبه سیستم حمل­و­نقل و در ایستگاه شریعتی با غلبه سیستم کاربری زمین می‌باشد و به طور کلی 5 گونه توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی در جنوب خط یک مترو اصفهان وجود دارد.