تأثیر ترجیحات رفتاری بر سیاستگذاری اقلیمی: توسعه مدل DICE-PT با رویکرد نظریه چشمانداز برای منطقه MENA
نویسندگان
1 گروه اقتصاد ، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی ، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 گروه اقتصاد ، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی ، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 گروه مدیریت بحران و سوانح، دانشگاه یورک، تورنتو، کانادا.
4 گروه اقتصاد ، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی ، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22059/jte.2025.394053.1008999چکیده
ظریه چشمانداز، بهعنوان یکی از مهمترین نظریههای اقتصاد رفتاری، نشان میدهد که تصمیمگیران در شرایط عدماطمینان، زیانها را بیش از سودها درک میکنند و در مواجهه با تغییرات، رفتاری وابسته به نقطه مرجع اتخاذ میکنند. این پژوهش با توسعه مدل DICE و ترکیب آن با نظریه چشمانداز، مدل جدیدی تحت عنوان DICE-PT را ارائه میدهد که تأثیر رفتارهای تصمیمگیری بر تغییرات اقلیمی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) را بررسی میکند. در این مدل، متغیرهای اقتصادی و اقلیمی از منظر سوگیریهای شناختی تحلیل شده و مسیرهای تغییرات انتشار گازهای گلخانهای، تولید، مصرف، و سرمایهگذاری در یک چارچوب رفتاری ارزیابی شده است. نتایج نشان میدهد که الگوهای تصمیمگیری رفتاری در این منطقه میتوانند سیاستهای کاهش انتشار و توسعه پایدار را بهگونهای معنادار تحت تأثیر قرار دهند.
