تنوع ژنتیکی فامیلهای تلاقی برگشتی حاصل از تلاقی جو زراعی و وحشی با نشانگرهای مولکولی
نویسندگان
1 اصفهان اصفهان - دانشگاه صنعتی اصفهان
2 دانشجوی دکترا گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشگاه صنعتی اصفهان
4 استاد گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22103/jab.2021.15802.1232چکیده
هدف: تنوع ژنتیکی در گیاهان در طی مدت طولانی اهلی شدن جو زراعی، بویژه پس از استفاده از روشهای اصلاحی مدرن و کشت فشرده، به میزان قابل توجهی کاهش یافته و معضل فرسایش ژنتیکی در این گیاه مطرح میباشد. خویشاوندان وحشی جو زراعی دارای مواد ژنتیکی با ارزش برای اصلاح جو هستند. تنوع ژنتیکی گونههای وحشی متعلق به خزانه ژنی اولیه جو در بکارگیری برنامههای اصلاحی جو به خصوص برای تحمل در برابر تنشهای زنده و غیر زنده حائز اهمیت بسیاری است. با توجه به قرابت گونه وحشی (spontaneum L. Hordeum.) با گونه زراعی و عدم اقبال در یافتن ژنهای مقاومت در گونه زراعی، اینترگرسیون ژنی راه حلی مناسب برای انتقال ژنهای مطلوب است. مواد و روشها: در این پژوهش تنوع ژنتیکی جمعیت تلاقی برگشتی حاصل از تلاقی بینگونهای جو زراعی و وحشی با استفاده از نشانگرهای مولکولی که در تسریع انتخاب برای سهم بیشتر والد دورهای در روند تلاقی برگشتی مفید است، با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره ارزیابی شده است. نتایج: برای بررسی تنوع ژنتیکی و تجزیه واریانس مولکولی (AMOVA) در بین 142 فامیل حاصل از تلاقی برگشتی، به ترتیب از دو نرمافزار POPGENE و ARlIQUIN استفاده شد. میانگین شاخصهای Gst و Nm که نشاندهنده میزان تفرق ژنی و جریان ژنی بین گروهها است به ترتیب معادل 59/0 و 34/0 بود، که بیانگر یک تبادل ژنی پایین بین 9 گروه حاصل از تلاقی برگشتی بوده است. تجزیه واریانس مولکولی گروهها نشان داد که عمدة تنوع ژنتیکی 5/86 شناسایی شده مربوط به درون گروهها بوده است. دادههای حاصل از تشابه ژنتیکی نی در دامنهای از 92/0-41/0 قرار گرفتند، که با نتایج فاصله ژنتیکی تطابق داشت. تجزیه ساختار جمعیت با استفاده از نرمافزار STRUCTRE جمعیت را به پنج گروه با تعداد 40، 22، 27، 20 و 35 فامیل برای هر گروه تقسیم کرد. نتیجهگیری: نتی نشانگرهای SSR جهت افزایش کارایی برنامههای انتقال ژن از گونههای خویشاوند جو بهمنظور اصلاح جو به-ویژه برای تحمل تنشهای زنده و غیرزنده دارای پتانسیل ارزشمندی هستند.