تحلیل پیوند فضایی عوامل محیطی و پایگاه اجتماعی ساکنان در شهر تهران از دیدگاه عدالت محیطزیستی
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2024.379275.1964چکیده
توزیع نابرابر امکانات محیطزیستی و تفاوت در قرار گرفتن در معرض مخاطرات و آسیبهای نشاتگرفته از محیطزیست، مفهوم عدالت محیطزیستی را به ادبیات توسعه وارد نموده است. هدف این تحقیق پی بردن به میزان همبستگی در توزیع فضایی طبقات اجتماعی-اقتصادی و توزیع امکانات و عناصر آسیبرسان محیطی در گستره 615 کیلومترمربعی شهر تهران است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر اطلاعات و آمارهای دریافت شده از منابع و مراجع آماری مرتبط است. مؤلفههای متغیر مستقل مشتمل بر پوشش سبز زمین، تعداد روزهای پاک و بهداشت محیط هستند. 62866 نقطه تصادفی با فاصله اقلیدسی برابر، مبنای تهیه داده و تشکیل لایههای اطلاعاتی از هر کدام از شاخصها در سیستم اطلاعات جغرافیایی قرارگرفته است. برای این لایهها از توابع Spatial analyst (Interpolation-IDW)،Spatial Join ، Fuzzy Overlay در ArcGIS استفادهشده است. یافتهها نشان دادند که همبستگی میان توزیع طبقات اجتماعی و توزیع تعداد روزهای با هوای پاک، مستقیم بوده و با نسبت پوشش سبز و بهداشت محیط رابطة معکوس دارد. در مجموع رابطة معکوسی میان توزیع فضایی طبقات اقتصادی با عوامل محیطی در شهر تهران برقرار است. به لحاظ فضایی در غرب شهر پهنههای با بالاترین رقم همبستگی در کنار پهنههای با کمترین همبستگی قرارگرفتهاند. نتیجه اینکه در گذر زمان انطباق فضایی طبقات اقتصادی با مزیتهای محیطی تعدیلشده است