مفهوم شناسی و الگوسازی سنجش سلامتشهری درمطالعات شهری و منطقه ای
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jurbangeo.2024.358874.1818چکیده
توجه به تغییرات حاصل از جهانی شدن پدیده شهرنشینی، برای رویارویی با چالشهای حوزهی سلامتشهری انکار ناپذیر است. زندگی شهری و تنشهای ناشی از آن، بیماریهای مزمن و واگیردار، صدمات ناشی از حوادت طبیعی و مصنوع، بر عملکرد جسمی، عاطفی و روحی شهروندان تاثیر میگذارد؛ انزوا و استرسهای ناشی از آن، توانمندی ساکنان را تحت شعاع قرار میدهد. سلامتشهری در جهت بهبود موارد ذکر شده عمل خواهد کرد. مطالعه حاضر با هدف ارائه یک چارچوب مفهومی جهت سنجش سلامتشهری با استفاده از روشهای کیفی تدوین گردیدهاست. این پژوهش به بررسی نظریات کلان پشتیبان سلامتشهری، بررسی مدلهای مفهومی برای فهم و ارزیابی سلامتشهری در مقیاس گوناگون، شناسایی و استخراج شاخصهای موثر بر سلامتشهری به مفهوم عام در جهان با بهرمندی از منابع اسنادی وکتابخانهای و تلفیق مبانی نظری و تجربی با توجه به مراحل قبل و در نهایت ارائه و طراحی الگوی مفهومی سنجش سلامتشهری پرداخته شدهاست. یافتههای حاصل از مطالعات چهار سال اخیر نشان میدهد که سلامت شهری بیش از هر مقیاس دیگری در شهرها تعمیم یافتهاست و پژوهشگران بر مطالعات ذهنی بدستآمده از آن تاکید دارند. همچنین بررسی کلیه گونههای سلامت در مطالعات حوزه سلامت حاکی از ارتباط چندسویه میان تمامی مولفههای موثر بر سلامت است. عوامل و ابعاد موثر بر سلامتشهری در ادوار مختلف زمانی و با توجه به ساختار، معضلات و چالشهای پیشرو شهرها متفاوت بوده و پیوسته در حال تغییر است.