یافتن کران بالای بزرگ‌تر برای نسبت اختلال تانسوری به نرده‌ای در چارچوب حدس سانسور فراپلانکی

نویسندگان

1 پژوهشکده فیزیک، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی، تهران، ایران

2 پژوهشکده فیزیک، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی، تهران، ایران

doi
10.47176/ijpr.23.3.91574
چکیده

حدس سانسور فراپلانکی اجازۀ کلاسیک شدن به طول موج های فراپلانکی را در زمان تورم نمی‌دهد. این باعث می‌شود که در سناریوی استاندارد، با فرض‌های معمول، سرعت انتشار اختلالات نرده‌ای و تانسوری کمیت‌های زمان تورم را سرعت نور اختیار می‌کنند. از این‌رو کران بالای بسیار پایینی برای این نسبت پیش‌بینی می‌شود. در نتیجه کشف اختلالات تانسوری در تابش پس‌زمینه‌ای کیهانی را تقریباً ناممکن می‌کند. در مقالۀ حاضر، نشان می‌دهیم که این امکان وجود دارد که نسبت فوق را با کم کردن سرعت اختلالات تانسوری به مقدار مشاهده پذیر افزایش داد، بدون آن که نظریۀ میدان مؤثر تورم را بی‌اعتبار کنیم.