ارزیابی عوامل موثر بر میزان وابستگی شهروندان به خودروی شخصی مطالعه موردی: شهر رشت
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22059/jurbangeo.2023.360138.1828چکیده
در سالهای اخیر با توجه به رشد فزاینده جمعیت شهرها و به طبع آن افزایش نرخ مالکیت خودرو، وابستگی شهروندان به خودروی شخصی تشدید یافته است که همین امر موجب ازدحام و ترافیک سرسامآور در مراکز شهری و از همه مهمتر، موجب افزایش آلایندههای زیستمحیطی در شهرها و درنتیجه تبدیل به یک تهدید برای سلامتی شهروندان شده است. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی میباشد. جهت بررسی و ارزیابی تأثیر عوامل مختلف بر وابستگی شهروندان به خودرو، پرسشنامهای طراحی گردید و اطلاعات بهدستآمده از پرسشنامهها توسط نرمافزار SPSS مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفت. سپس با استفاده از آزمونهای دوجملهای، همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون خطی گامبهگام به تجزیهوتحلیل یافتهها پرداختهشده است. جامعه آماری این پژوهش شامل ساکنین رشت که هر خانواده حداقل صاحب یک خودروی میباشند، است. در این پژوهش مجموعاً 405 پرسشنامه توسط ساکنین رشت، بهصورت آنلاین تکمیل گردید. با توجه به نتایج حاصلشده شاخص "پاندمی کرونا" با میانگین 94/3 بالاترین میانگین را در بین شاخصها به خود اختصاص داده است و پسازآن شاخص "ارتباط و دسترسی" با کسب میانگین 64/3، در جایگاه دوم قرار دارد اما شاخص "حملونقل عمومی" با کسب میانگین 49/2، پایینترین میانگین را در بین تمامی شاخصها به خود اختصاص داده است. درنهایت نتایج این پژوهش نشان داد که به ترتیب سه شاخص پاندمی کرونا، نگرش زیستمحیطی و سلامتی شهروندان و سبک زندگی و تمایلات بیشترین اثرگذاری را بر وابستگی به خودروی شهروندان دارند.
