بررسی شرایط و زمینه های تقلیل ثمن در کنوانسیون بیع بینالمللی کالا و حقوق ایران
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی و رئیس مؤسسه حقوق تطبیقی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه تهران (پردیس قم)
doi
10.22059/jcl.2010.80785چکیده
تعهد قراردادی، بایع را ملزم میکند مبیع را مطابق آنچه مورد توافق قرار گرفته است به طرف مقابل تسلیم کند. موضوع این مقاله مطالعه یکی از آثار عدم رعایت این الزام قراردادی است که از آن با عنوان «تقلیل ثمن» یاد میشود. در این شیوه جبران خسارت خریدار تسلیم ناقص محصولات را میپذیرد و ثمن را با توجه به ارزش کالاهای تسلیم شده پرداخت میکند. مبنای تحلیل، ماده 50 کنوانسیون بیع بینالمللی مصوب 1980 است که صراحتا چنین حقی را برای خریدار به رسمیت شناخته است. پذیرش کنوانسیون از طرف هفتاد و چهار کشور (ایران هنوز کنوانسیون را نپذیرفته است) نشان از اهمیت این متن حقوقی است. تلاش شده است با بررسی منابع فقهی و موادی از قانون مدنی که مرتبط با بحث است، موضع حقوق ایران مورد تحلیل قرار گیرد. به عنوان نتیجه مطالعه می توان گفت حقوق ایران در برخی فروض تقلیل ثمن را ممکن میداند اما پیرامون زمینه ها و آثار تقلیل ثمن میان این دو نظام حقوقی مشابهت تام وجود ندارد.
