پیشبینی سلامت روان دانشجویان: نقش همجوشی شناختی و بخشش
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: دانشجویان پرستاری ضمن داشتن مشکلات سایر دانشجویان، فشارهای روحی و روانی محیط بیمارستان، برخورد با مسائل و مشکلات بیماران را نیز دارند و به همین دلیل بیشتر از سایر دانشجویان در خطر ازدستدادن سلامت روانی هستند. از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش همجوشی شناختی و بخشش در پیشبینی سلامت روان دانشجویان پرستاری انجام شد.روش کار: مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد بیرجند در سال تحصیلی 1402-1401 است که بر اساس جدول مورگان 225 نفر به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای همجوشی شناختی گیلاندرز و همکاران (2014)، بخشش تامسون و همکاران (2005) و سلامت روان گلدبرگ (1972) پاسخ دادند. بهمنظور تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 22 و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد همبستگی بین گسلش (279/0=r) و همجوشی شناختی (474/0=r) با سلامت روان مثبت، اما همبستگی بین بخشش (582/0- =r) با سلامت روان، منفی و معنیدار بود (۰۱/۰>p). همچنین مؤلفههای همجوشی شناختی، ۱/۲۴ درصد و مؤلفههای بخشش ۶/۳۶ درصد از واریانس سلامت روان را تبیین میکنند.نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشاندهنده اهمیت نقش همجوشی شناختی و بخشش در سلامت روان دانشجویان پرستاری بود بنابراین لازم است مدیران بیمارستانها برای کاهش همجوشی شناختی و ارتقای بخشش دانشجویان پرستاری، تدابیر لازم را اتخاذ کنند