ویژگی های رفتاری اختلال شخصیت خودشیفته از نگاه روانشناسی و آموزه های اسلامی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان‌‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ابران

2 دانش‌‌آموخته دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

3 استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

4 استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

doi
چکیده

  هدف: اختلال شخصیت خودشیفته یکی از انواع ده‌‌گانه اختلال شخصیت است که با ویژگی اصلی الگوی نافذی از خودبزرگ‌‌بینی (در عالم خیال یا رفتار)، نیاز به تحسین و فقدان همدلی تعریف می‌‌شود؛ علاوه بر این، ویژگی‌‌های دیگری برای این نوع اختلال مطرح شده است که همه تحت عنوان ویژگی‌‌های تشخیصی شناخته می‌‌شوند. در متون روان‌‌شناسی، مجموعه این ویژگی‌‌ها در دو دسته ویژگی‌‌های نگرشی و ویژگی‌‌های رفتاری تعریف می‌‌شوند. هدف این پژوهش بررسی و بازتعریف ویژگی‌‌های رفتاری افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته بود.مواد و روش‌‌ها: روش انجام این پژوهش توصیفی، تحلیل محتوا و از سنخ مطالعات میان‌‌رشته‌‌ای بود که از نگاه روان‌شناسی و قرآن و حدیث انجام گرفت؛ در گردآوری داده‌‌های آن نیز از شیوه کتابخانه‌‌ای استفاده شد.یافته‌‌ها: یافته‌‌های پژوهش نشان داد که ویژگی‌‌های خودبزرگ‌‌بینی، بی‌‌شرمی، حسادت، خودنمایی، خودمحوری، قدرت‌‌گرایی، تحقیر و استثمار دیگران جزو ویژگی‌‌های رفتاری این اختلال است که در روان‌‌شناسی و آموزه‌‌های اسلامی مورد توجه قرار گرفته‌‌اند.نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد که اختلال شخصیت خودشیفته دارای مجموعه‌‌ای از ویژگی‌‌های رفتاری است که هم در ارتباط با خود فرد خودشیفته و هم در ارتباط با دیگران تظاهر می‌‌یابد. هرچند که در رویکرد دینی، اختلال شخصیت و ویژگی‌‌های آن چیزی فراتر از آن است که در روان‌‌شناسی مطرح می‌‌شود، با این حال با تتبع در آیات و روایات و مطابقه با مبانی روان‌‌شناختی، مجموعه‌‌ای از ویژگی‌‌ها به‌دست آمد که در هر دو جهت دینی و روان‌‌شناختی آن به عنوان ویژگی‌‌های رفتاری افراد خودشیفته، اشاره و تبیین شده است.