بررسی و ارزیابی مطلوبیت فضاهای شهری در راستای رضایتمندی روانی جامعه سالمندان مطالعه موردی: خیابان ملت شهرکرد
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان(واحد خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستانوبلوچستان، زاهدان، ایران
3 گروه شهرسازی، دانشکده معماری، موسسه آموزش عالی نور هدایت شهرکرد، شهرکرد، ایران.
doi
10.22059/jurbangeo.2023.361322.1838چکیده
با افزایش جهانی جمعیت سالمندان در چند دهه اخیر، ایجاد فضاهای مطلوب شهری برای خدماترسانی به آنها چالشی مشترک برای برنامهریزان و سیاستگذاران تمام جوامع ایحاد کرده است. در کشور ما هم با توجه به افزایش نرخ سالمندی و هشدارهای صاحبنظران در ارتباط با وقوع بحران سالمندی در آینده نزدیک، ضرورت ایجاد فضاهای عمومی مناسب برای این گروه از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. در همین راستا، پژوهش حاضر میزان مطلوبیت فضاهای عمومی شهری در ارتباط با نیازهای جامعه سالمندان در خیابان ملت شهر شهرکرد را با بهرهگیری از رویکرد خیابانهای دوستدار سالمند مورد مطالعه قرار داده و سپس به بررسی نقش آن در ایجاد حس رضایتمندی پرداخته است. نوع تحقیق کاربردی و روش بررسی به صورت توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش سالمندانی را شامل میشود که به هنگام پرسشگری و حضور پژوهشگر در پیادهروها و خیابان ملت در طول چند روز (بهار 1402)، در این محدوده حضور داشتند که300 نفر از آنها به روش نمونهگیری اتفاقی انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز از طریق مطالعه کتابخانهای و تکمیل پرسشنامه گردآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آماری همچون آزمون T تکنمونهای، ضریب همبستگی و آزمون رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفته است. یافتههای بدست آمده نشان داد که مقادیر میانگین بیشتر شاخصهای مورد بررسی، کمتر از میزان متوسط است. همچنین بین مولفههای خیابانهای دوستدار سالمند و حس رضایتمندی رابطه مثبت وجود دارد. به علاوه، مؤلفه ایمنی و قابلیتدسترسی بیشترین تأثیر را در رضایتمندی روانی جامعه سالمندان دارند. بهطورکلی نتایج نشان میدهد که خیابان ملت شهرکرد در ایجاد حس رضایتمدی جامعه سالمندان موفق عمل نکرده و نتوانسته فضایی دلپذیر و امن را برای این گروه فراهم کند