شناسایی عوامل مؤثر بر کاهش استرس در پارکهای کوچک محلی در مناطق ۱ و ۴ کلانشهر تهران
نویسندگان
1 گروه معماری دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی،تهران، ایران.
2 گروه معماری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران.
3 گروه معماری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.359378.1823چکیده
زندگی پرمشغله شهری منجر به بالا رفتن استرس در افراد شده است. استرس میتواند زمینهساز ابتلا به انواع مختلفی از بیماریهای جسمی و روحی-روانی شود. فضای سبز شهری در بهبود کیفیت زندگی افراد تأثیر قابلتوجهی دارد. علاوه بر فواید زیستمحیطی، فضای سبز مزایای قابلملاحظهای برای سلامتی شهروندان همچون کاهش استرس و فشارهای روانی دارد. تحقیق حاضر قصد دارد عوامل موثر بر کاهش استرس در پارکهای کوچک محلی را مشخص کند. ابزار این تحقیق پرسشنامهای شامل ۴۵ گویه است که بر اساس جدول هدف-محتوا و با مطالعات اسنادی بهدستآمده است. حجم نمونه ۲۱۰ نفر است و با روش نمونهگیری خوشهای تصادفی اقدام به جمعآوری دادهها شده است. روایی پرسشنامه با تحلیل عاملی و اعتبار یابی با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ صورت گرفته است. نتایج آزمون کایزر– مایر–الکین کفایت حجم نمونه و آزمون کرویت بارتلت توانایی عاملی شدن دادهها را تأیید نمود. تحلیل عاملی اکتشافی از بین سیزده عامل هشت عامل اصلی را شناسایی نمود که عبارتاند از: اجتماعپذیری، مشارکتپذیری، خوانایی، پاسخده بودن، تنوع، جذابیت، حس تعلق و حس امنیت. در این میان عوامل اجتماعپذیری، مشارکتپذیری و خوانایی با بیشترین درصد واریانس، اهمیت بیشتری از جنبه کاهش استرس از دیدگاه پاسخدهندگان دارند. بدین ترتیب در نظر گرفتن عوامل مستخرج از این پژوهش توسط طراحان و برنامهریزان شهری، میتواند شهرها را با فضاهایی که نقش پررنگتری در زمینه کاهش استرس افراد دارند، تجهیز کند.
