مطالعه اثر تراکم جمعیت شهری بر فعالیت بدنی، چاقی و سلامت روانی افراد در شهر مشهد
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، مرکز پژوهشی جغرافیایی و اجتماعی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.349246.1742چکیده
هدف این پژوهش، مطالعه و بررسی ارتباط میان تراکم جمعیت شهری با دو متغیر سلامت روانی و فعالیت بدنی و تحرک شهروندان میباشد. پژوهش جزء تحقیقات توصیفی، موردی و پیمایشی میباشد. دادههای مربوط به تراکم جمعیت از اطلاعات شهرداری مشهد و دادههای مربوط بهسلامت روانی از طریق پرسشنامه استاندارد GHQ-28 و دادههای مربوط به فعالیت بدنی از طریق پرسشنامه استاندارد شارکی و پرسشنامه محقق ساخته جمعآوری گردید. جامعه آماری، شهروندان 25 سال به بالای شهر مشهد و تعداد نمونه برابر با 950 نفر میباشد. نتایج پژوهش نشان داد که به لحاظ شدت فعالیت بدنی و شاخص توده بدنی بین محلات موردمطالعه تفاوت معنیداری مشاهده نگردید، اما به لحاظ میزان پیادهروی روزانه و امتیاز سلامت روانی بین محلات تفاوت معنیداری وجود دارد. میان تراکم جمعیت با میزان پیادهروی روزانه افراد رابطهای معنیدار ولی معکوس مشاهده گردید. هیچگونه رابطه معنیداری میان تراکم جمعیت با شدت فعالیت بدنی و شاخص توده بدنی مشاهده نگردید. نتایج نشان داد که میان تراکم خالص مسکونی و سلامت روانی رابطه آماری معنیدار وجود ندارد. اما میان تراکم ناخالص مسکونی با امتیاز سلامت روانی (کل) و دو مؤلفه علائم جسمانی و اضطراب رابطه معنیداری مشاهده گردید که البته ضرایب همبستگی در حد بسیار ضعیف بودند. به لحاظ وضعیت سلامت روانی، دو محله احمدآباد و خرمشهر در بهترین شرایط و محلات فرامرز عباسی و کوی پلیس در بدترین شرایط قرار داشتهاند. با توجه به فقر بسیار جدی مطالعات تجربی در ایران، برای فهم بیشتر و بهتر موضوع، انجام مطالعات تجربی و موردی ضروری است