تبیین الگوی جاری مدیریت شهری و ارایه مدل بهینه حکمروایی شهری در جیرفت
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه جیرفت، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.354548.1787چکیده
ارزیابی الگوی مدیریت شهری یکی از عوامل موثر بر اثربخشی برنامههای مدیریت شهری، میباشد. شهر جیرفت، مشابه بسیاری دیگر از شهرهای ایران، سابقهای مکتوب از برنامهریزی بر مبنای ارزیابیهای علمی ندارد. این امر خود باعث شده که کاستیهایی در شناخت، درک کامل نیازهای شهروندان و تأمین رضایت ایشان توسط مدیران شهری وجود داشته باشد. این پژوهش در پاسخ به این نیاز باهدف غایی ارائه مدل بهینه حکمروایی شهری در جیرفت، الگوی موجود مدیریت شهری این شهر را با رویکرد سیستمی و روش میدانی با ابزار پرسشنامه الکترونیک مطالعه و تبیین کرد. یافتههای پژوهش نشان داد: الگوی مدیریت شهری در این شهر الگویی ناکارآمد و با اثربخشی پایین است، همچنین یافتههای تحلیلی بیانگر این است که ارزیابی از الگوی مدیریت شهری، تحت تأثیر سه عامل: مشکلات مربوط به خدمات و تسهیلات در محله زندگی، ایمنی و امنیت در محلات شهری، مشارکت شهروندان در مدیریت شهری میباشد. همچنین ارزیابی شهروندان از الگوی مدیریت شهری بر: تمایل ایشان به مهاجرت از محله/ شهر، اثر معکوس، بر احساس تعلق مکانی و افتخار به محله زندگی و تمایل به سرمایهگذاری در محله/شهر، اثر مثبت داشته است. با توجه به یافتههای توصیفی و تحلیلی پژوهش، در مدل بهینه حکمروایی شهری جیرفت باید: طرحها و برنامهها درصدد توزیع عادلانه خدمات و تسهیلات، همکاری با کارآفرینان، شفافسازی مالی، طرح خلاقانه توسعه شهری، تعامل حسنه مدیران شهری، پاسخگویی به مشکلات و نیازهای مردم باشند
